حال دل با تو گفتنم، هوس است
حالِ دل با تو گفتنم، هوس است
خبرِ دل شِنُفتَنَم، هوس است
طَمَعِ خام بین که قِصهٔ فاش
از رقیبان نَهُفتَنَم، هوس است
شبِ قدری چنین عزیزِ شریف
با تو تا روز خُفتنم، هوس است
وه که دُردانهای چنین نازک
در شبِ تار سُفتنم، هوس است
ای صبا امشبَم مَدَد فرمای
که سحرگه شکفتنم، هوس است
از برای شَرَف به نوُکِ مژه
خاکِ راهِ تو رفتنم، هوس است
همچو حافظ به رَغمِ مُدَعیان
شعرِ رندانه گفتنم، هوس است
به رهگذار طلب آبروی خویش مریز
که همچو اشک روان باز پس نمیآید
«رهی معیری»
(اِ.)
۱- غارت، چپاول.
۲- یغما کردن.
(گَ) (ص فا.) غارتگر، یغماگر.
(دَ) (مص م.) نک تاراج.
(ص.) تار، تاریک.
(دَ) (مص م.)
۱- دور کردن.
۲- ترسانیدن.
(دِ یا دَ) (ص مف.)
۱- پراکنده، متفرق.
۲- دور کرده.
۳- ترسانیده.
(نَ دِ) (ص فا.)
۱- دور کننده.
۲- ترساننده.
(دَ) (مص م.) نک تاراندن.
(اِمر.) صبح زود که هنوز هوا تاریک باشد.
(اِ. ص.) پاره پاره، ریزه ریزه.
(تَ)۱ - (ص فا.)بافنده.
۲- (اِ.) عنکبوت.
۳- کرم ابریشم.
(رِ) [ ع. ] (اِفا. ص.) مرد با سپر، سپردار.
(رَ یا رُ)(اِ.)۱ - خانه چوبین.
۲- چوب بست که برای انگور و دیگر گیاهان رونده درست کنند.
(رَ) (اِمر.) نردهای از چوب یا آهن که جلو باغ یا ایوان سازند.
(اِمر.) بخاری که در زمستان بر روی هوا پدید آید و مانند دودی شود و اطراف را تیره و تاریک سازد. تمن، ماغ، میغ و نژم نیز گویند.
(رِ یا رَ) (اِ.) نک تارم.
(رِ یا رَ) (ص.) تار، تاریک، تاری.
(~.) [ ع. تاره ] (اِ.) دفعه، مرتبه، مره. ج. تارات.
(اِ.) کنه که بر گاو و دیگر جانوران چسبد.
(ص فا.) = تاران: تیره و تاریک، تاری.
