حال دل با تو گفتنم، هوس است
حالِ دل با تو گفتنم، هوس است
خبرِ دل شِنُفتَنَم، هوس است
طَمَعِ خام بین که قِصهٔ فاش
از رقیبان نَهُفتَنَم، هوس است
شبِ قدری چنین عزیزِ شریف
با تو تا روز خُفتنم، هوس است
وه که دُردانهای چنین نازک
در شبِ تار سُفتنم، هوس است
ای صبا امشبَم مَدَد فرمای
که سحرگه شکفتنم، هوس است
از برای شَرَف به نوُکِ مژه
خاکِ راهِ تو رفتنم، هوس است
همچو حافظ به رَغمِ مُدَعیان
شعرِ رندانه گفتنم، هوس است
نوای گرم نی از فیض آتشین نفسی است
ز سوز سینه بود گرمی ترانه ما
«رهی معیری»
(اِ.)
۱- غیرترک و عرب، آن که به زبان فارسی تکلم کند.
۲- سکنه کنونی کشور تاجیکستان.
(اِ.) نک تاغ.
(اِ.)
۱- دویدن اسب.
۲- دو، دویدن.
۳- حمله کردن، هجوم آوردن. ؛ ~ و تالان تاخت و تاز و غارت.
(زَ دَ) (مص م.) مبادله کردن چیزی با چیز دیگر.
(کَ دَ) (مص ل.)
۱- دویدن، تازیدن.
۲- دواندن اسب.
(تَ) (مص ل.)
۱- تند رفتن، دویدن.
۲- هجوم کردن.
۳- غارت کردن.
(تِ) (ص مف.)
۱- دویده.
۲- غارت شده.
(اِمر.)
۱- جایی برای تمرین اسب - سواری.
۲- خطی که اسبهای دونده در اسب دوانی در آن میدوند.
(رِ) (اِ.) بخت، طالع، سرنوشت.
(اِ.)
۱- رشته، نخ.
۲- یکی از سازهای ایرانی با یک کاسه، پنج تار و دستهای بلند.
[ هن د. ] (اِ.) =تال: نام درختی است بلند و تناور در هندوستان با ساقههای بلند و برگهای درازی شبیه پنجه آدمی.
[ په. ] (ص.) تیره، تاریک.
(شُ دَ) (مص ل.) تیره شدن، تاریک گشتن.
(رُ تُ بَ) (اِمر.)
۱- تار همراه تنبک.
۲- آلات ضرب و نوازندگی.
(~.) (ص مر.)
۱- بسیار تیره.
۲- ذره ذره، ریزه ریزه.
(~.) (اِمر.) = تال و مال: پراکنده، از هم پاشیده.
(~. شُ دَ) (مص ل.) از هم پاشیده شدن.
(رُ) (اِمر.)
۱- تارهای طول و عرض پارچه.
۲- اساس و پایه هر چیز.
(اِ.) ستاره.
[ ع. ] (اِ.) جِ تاره ؛ دفعات، بارها.
