حال دل با تو گفتنم، هوس است
حالِ دل با تو گفتنم، هوس است
خبرِ دل شِنُفتَنَم، هوس است
طَمَعِ خام بین که قِصهٔ فاش
از رقیبان نَهُفتَنَم، هوس است
شبِ قدری چنین عزیزِ شریف
با تو تا روز خُفتنم، هوس است
وه که دُردانهای چنین نازک
در شبِ تار سُفتنم، هوس است
ای صبا امشبَم مَدَد فرمای
که سحرگه شکفتنم، هوس است
از برای شَرَف به نوُکِ مژه
خاکِ راهِ تو رفتنم، هوس است
همچو حافظ به رَغمِ مُدَعیان
شعرِ رندانه گفتنم، هوس است
انـتـظـار مـردمـي از خصم آهندل خطاست
نـرمـي از پـيـکان رويينتن نميآيد بهدست
«پژمان بختياري»
(حامص.)
۱- تیرگی، سیاهی.
۲- گرفتگی چهره در اثر خشم یا اندوه.
۳- جهل، نادانی، بی خبری.
۴- آشفتگی.
(اِ.)
۱- امرد، مخنث.
۲- فرومایه، سفله.
۳- محبوب، معشوق.
(ص فا.) در ترکیب معنای «تازنده» میدهد: پیشتاز، اسب تاز.
۱ - (ص فا.) در حال تاختن.
۲- (ق.) به تاخت، باسرعت.
(دَ) (مص م.) دواندن، تاختن.
(دِ) (ص مف.) دوانیده، دوانده.
(نِ) (اِ.) شلاق، تازیانه.
(دَ) (مص م.) دواندن، دوانیدن.
(حامص.) بچه بازی، غلامبارگی.
(زَ دِ) (ص فا.)
۱- دونده، تندرو.
۲- دواننده.
(زَ) (اِ.) ستونی از گچ و سنگ که زیر سقف خانه میزنند.
(زِ)
۱- (ص.) نو، جدید.
۲- مجازاً خرم، شاداب.
۳- بدیع.
۴- (ق.) اخیر، اخیراً. ؛~به دوران رسیده کنایه از: کسی که تازه به مقامی رسیده و خود را گم کرده، ندید بدید، نوکیسه.
(~. بَ) (اِمر.)
۱- گل نوشکفته.
۲- نوبهار.
۳- زمین آرایش یافته از بهار مجدد.
(~. خَ) (ص مر.) پسری که تازه پشت لبش مو روییده.
(~. عَ) [ ع - فا. ] (ص.) زنی که به تازگی ازدواج کردهاست، نوعروس.
(~. نَ فَ) [ فا - ع. ] (ص مر.) کسی که تازه به کاری پرداخته و هنوز خسته نشدهاست.
(~. رِ) [ فا - ع. ] (ص مر.) غریب، ناشناس.
(~. کَ دَ) (مص م.)
۱- زنده کردن.
۲- بارونق کردن. تعمیر کردن.
(زِ)
۱- (حامص.) تازه بودن، نو.
۲- خرمی، طراوت.
۳- (ق.) جدیداً، اخیراً.
(زِ. کَ دَ)(مص ل.)
۱- گشاده رویی کردن.
۲- گرم پرسیدن، خوش آمد گفتن.
