حال دل با تو گفتنم، هوس است
حالِ دل با تو گفتنم، هوس است
خبرِ دل شِنُفتَنَم، هوس است
طَمَعِ خام بین که قِصهٔ فاش
از رقیبان نَهُفتَنَم، هوس است
شبِ قدری چنین عزیزِ شریف
با تو تا روز خُفتنم، هوس است
وه که دُردانهای چنین نازک
در شبِ تار سُفتنم، هوس است
ای صبا امشبَم مَدَد فرمای
که سحرگه شکفتنم، هوس است
از برای شَرَف به نوُکِ مژه
خاکِ راهِ تو رفتنم، هوس است
همچو حافظ به رَغمِ مُدَعیان
شعرِ رندانه گفتنم، هوس است
شاها فلک از بزم تو در رقص و سماع است
دست طرب از دامن این زمزمه مگسل
«حافظ»
(رِ) (ص.)
۱- شخصی که دچار وضع بدی شدهاست.
۲- شخص ناتوان و درمانده، بی نوا.
(ژِ) (ص.)
۱- خالص، بی غش.
۲- خاص، ویژه.
(بِ) [ تر. ] (اِ.) = بیگ:
۱- بزرگ زاده، شاهزاده.
۲- رییس قبیله.
۳- فرمانده سپاه.
(به یکبار) (بِ) (ق.) ناگهان.
(کَ) (ص مر.) بی پایان، نامحدود.
[ فر. ] (اِ.) مایو دو تکه.
(اِ.) کار بی مزد.
(نِ) [ په. ] (ص مر. اِمر.)۱ - غریب، ناآشنا.
۲- خارجی، اجنبی.
(لَ) [ تر. ] (ص مر.)
۱- امیر.
۲- بزرگ شهر یا طایفه.
(لَ بِ) [ تر. ] (اِمر.) رییس کدخدایان.
(بِ گُ) [ تر. ] (ص. اِ.) خانم، خاتون، بانو.
[ فر. ] (اِ.) نوعی وسیله استوانهای کوچک از جنس فلز یا پلاستیک جهت حالت دادن موها.
(حر.) چهارمین حرف از الفبای فارسی که در حساب ابجد برابر عدد ۴۰۰ میباشد.
(ضم.) ضمیر متصل شخصی، دوم شخص مفرد. و آن بر دو گونهاست: الف - اضافی: کتابت. ب - مفعولی: گفتمت.
(تَ أَ بّ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) سرکشی کردن، سرباز زدن.
۲- (اِمص.) سرکشی، گردنکشی.
(تَ) [ ع. ] (مص م.) جاوید کردن، جاودانه کردن.
(تَ أَ تّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- آماده شدن، حاصل گشتن کار، دست دادن، فراهم آمدن.
۲- رفق و نرمی کردن.
(تَ أَ ثُّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- اندوهگین شدن.
۲- اثر پذیرفتن.
(تَ أَ ثُّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- محکم و استوار شدن.
۲- بزرگ شدن.
(ثَ أَ ثُّ) [ ع. ] (مص ل.) باز ایستادن از گناه، توبه کردن.
