آوردن رستم كیقباد را از كوه البرز
برستم چنين گفت فرخنده زال كه برگير كوپال و بفراز يال
برو تازيان تا بالبرز كوه گزين كن يكى لشكر همگروه
ابر كىقباد آفرين كن يكى مكن پيش او بر درنگ اندكى
بدو هفته بايد كه ايدر بوى گه و بىگه از تاختن نغنوى
بگويى كه لشكر ترا خواستند همى تخت شاهى بياراستند
كه در خورد تاج كيان جز تو كس نبينيم شاها تو فرياد رس
تهمتن زمين را بمژگان برُفت كمر بر ميان بست و چون باد تفت
کوتاه شد ز دامن ما دست حادثات
تا دست خود به گردن مینا گذاشتیم
«رهی معیری»
(اُ دَ) [ تر. ] (اِ.) مرغابی، یکی از طیور که در آب شنا میکند و در هوا نیز پرواز میکند. منقار پهن، پاهای پرده دار و پرهای رنگین دارد.
(~.) (اِمر.) جزو ماهیان استخوانی دریازی است. پوست بدنش پوشیده از فلس است و حلال گوشت میباشد.
(اُ یا اَ بِ هِ) (اِ.)
۱- نام یکی از امشاسپندان.
۲- دومین ماه از سال خورشیدی.
۳- سومین روز از هر ماه شمسی ایرانی.
(~.) (اِمر.) جشنی است که ایرانیان باستان در روز سوم ماه اردیبهشت برپا میکردند.
(اَ ذَ یا ذِ) [ ع. ] (اِ.) جِ رذل ؛ فرومایگان، ناکسان.
(اَ ذَ) [ ع. ] (ص تف.) رذیل تر، خوارتر، پست تر.
( اَ ) [ په. ] (اِ.)
۱- بها، قیمت، ارزش.
۲- پول خارجی، پول بیگانه. ؛ ~ تهاتری ارزی که در قراردادهای پایاپا مبنای محاسبه قرار میگیرد. ؛ ~ یوزانس ارزی که پس از دریافت ...
(اَ) [ ع. ] (اِ.) جِ رزق ؛ روزیها، خواروبار.
( اَ )(ص.)
۱- کم بها.
۲- سزاوار، شایسته.
۳- پست، بی مایه.
(~.)۱ - (ص نسب.) ارزنده.
۲- درخور، لایق.
۳- پیشکش.
۴- (حامص.) کم بهایی، کم - قیمتی.
(~. تَ) (مص م.) بخشیدن، تقدیم کردن.
(اَ زِ) (حامص.)
۱- بها، ارز، قیمت.
۲- قدر، شایستگی.
(اَ زَ) [ په. ] (اِ.) گیاهی از تیره گندمیان دارای ساقههای کوتاه و دانههای ریز، دانههای آن را بیشتر به طیور میدهند. غالباً بعد از برداشت حاصل جو و گندم کاشته میشود.
(اَ زَ دِ) (ص فا.)
۱- باارزش.
۲- شایسته، سزاوار.
( اَ ) (ص فا.) ارز یابنده، کسی که ارزش هر چیزی را معین کند.
(~.) (حامص.)بهای چیزی را معین کردن.
(اَ) (اِمف. اِمر.) ارزیافته، نتیجهای که از ارزیابی به دست آمده مانند ارزش خانه و ملک.
(اَ دَ) (مص ل.)
۱- قیمت داشتن.
۲- شایستن، لیاقت داشتن.
( اَ ) (اِ.) فلزی است نرم و نقرهای رنگ و قابل تورق، از آن برای سفید کردن ظروف مسی استفاده میکنند.
(اُ رُ) نک اروس.
