گفتار اندر آفرینش آفتاب
ز ياقوت سرخست چرخ كبود نه از آب و گرد و نه از باد و دود
بچندين فروغ و بچندين چراغ بياراسته چون بنوروز باغ
روان اندرو گوهر دلفروز كزو روشنايى گرفتست روز
ز خاور بر آيد سوى باختر نباشد ازين يك روش راستتر
ايا آنكه تو آفتابى همى چه بودت كه بر من نتابى همى
من که عیب توبه کاران کرده باشم بارها
توبه از می وقت گل دیوانه باشم گر کنم
«حافظ»
(~.) [ یو. ] (اِ.) نژاده سالاری، حکومت اشراف و اعیان (در فلسفه سیاسی یونان به معنای حکومت کسانی بود که از لحاظ کمال انسانی از دیگران برترند).
(اِ.) دلسردی، نفرت، کینه.
[ په. ] (اِ.)
۱- حرص، طمع، زیاده جویی.
۲- آرزو.
[ په. ] (ص.)
۱- رها، وارسته.
۲- بی قید و بند.
۳- نوعی ماهی استخوانی که گوشت قرمز و چرب دارد و بزرگی آن تا یک متر میرسد.
۴- درختی است از خانواده نارونان.
۵- آن که بنده کسی نباشد. مق بنده، عبد.
۶- ...
(مَ)(ص مر.)۱ - جوانمرد.
۲- اصیل، نجیب.
۳- ایرانی.
(دِ) [ په. ] (ص.)
۱- اصیل، نجیب.
۲- ر ه ا.
۳- فروتن.
۴- فارغ.
۵- سَبُک.
۶- وارسته.
۷- ایرانی.
(ص مر.)
۱- با خوی آزادان.
۲- نوایی است در موسیقی قدیم.
(دِ) (اِ.) ایرانیان.
(دَ یا دِ) [ په. ] (حامص.)
۱- حریت، جوانمردی.
۲- نجابت، اصالت.
۳- آسایش، آسودگی.
[ په. ] (حامص.)
۱- آزادگی.
۲- آزاده بودن.
۳- رهایی، خلاص.
۴- شادی خرمی.
۵- استراحت، آرامش.
۶- جدایی، دوری.
۷- شکر، سپاس.
(بَ) (ص.) کوشنده و تلاش گر برای به دست آوردن آزادی.
(خا)(ص فا.)آزادی طلب، دوستدار آز ادی، طرفدار آزادی.
[ په. ] (اِ.)
۱- رنج، عذاب.
۲- بیماری، مرض.
(تَ خِ یا خَ) (اِمر.) یرقان، زردی.
(دَ) [ په. ] (مص م.) رنجاندن، آسیب رسانیدن.
(رَ دِ) (ص فا.) آزاردهنده، موذی.
(دَ)
۱- (مص ل.) آزرده شدن.
۲- (مص م.) آزرده کردن.
[ ع. ] (اِ.) جِ ازل.
(ص فا.) حریص، طماع.
(زَ) (اِ.) زگیل، بالو، واژو.
