نسیمِ بادِ صبا دوشم آگهی آورد
که روزِ محنت و غم رو به کوتهی آورد
به مُطربانِ صَبوحی دهیم جامهٔ چاک
بدین نوید که بادِ سحرگهی آورد
بیا بیا که تو حورِ بهشت را رضوان
در این جهان ز برایِ دلِ رهی آورد
همیرویم به شیراز با عنایتِ بخت
زهی رفیق که بختم به همرهی آورد
به جبرِ خاطرِ ما کوش کـاین کلاهِ نمد
بسا شکست که با افسرِ شهی آورد
چه نالهها که رسید از دلم به خرمنِ ماه
چو یادِ عارضِ آن ماهِ خرگهی آورد
رساند رایتِ منصور بر فلک حافظ
که اِلتِجا به جنابِ شهنشهی آورد
ز نارسایی فریاد آتشین فریاد
که سوخت سینه و فریادرس نمیآید
«رهی معیری»
(کَ مُ) (اِمر.) نوعی کرکس که سر وی پر ندارد.
(کَ مَ کَ) (اِمر.) (عا.) شور و غوغا، قال و مقال.
(کَ کَ) (اِ.) بیهوده گویی، هرزه گویی.
(کُ) (اِ.) وزغ، غوک.
(کَ لّ) [ ع. ] (حر.) حرف رد و انکار به معنی چنین نیست.
(کِ ئَ) [ ع. کلائه ]
۱- (مص م.) نگهبانی کردن.
۲- (اِمص.) حفظ، نگهبانی.
(کَ) [ طبر. ] (اِ.) قلعه یا ده بزرگی که بر سر کوه و یا پشته بلندی ساخته باشند.
(کَ تِ) (اِ.) نک کلات.
(کَ) (اِ.) پیاله، پیاله شراب خوری یا قهوه خوری.
(کِ نِ) [ فر. ] (اِ.) یکی از سازهای بادی.
(کِ) [ فر. ] (اِ.)
۱- درجه، مرتبه.
۲- اتاق درس.
۳- سال تحصیلی.
۴- (عا.) طبقه اجتماعی.
(کِ) [ فر. ] (اِ.) طبقه بندی، رده بندی.
(کَ سَ) (اِ.) فلاخن.
(کِ س) [ فر. ] (اِ.)
۱- آن چه در ردهها یا طبقههای مشخص مرتب و دسته بندی شده باشد، رده بندی شده، طبقه بندی. (فره).
۲- نمره پشت پرونده.
(کِ سُ) [ فر. ] (ص.) (اِ.) جزوه دان.
(کِ) [ فر. ] (ص.)
۱- آن چه که معمول و رایج است و جدید نیست.
۲- هر نوشته و اثر هنری که مطابق اصول و قواعد معمول قدیم باشد.
۳- فراگیری دانش یا فنی از طریق مدرسه و دانشگاه.
۴- به عنوان یک ...
(کَ لّ) (اِ.) قلاش، ولگرد، مفت خوار.
(کِ کُ) [ از روس. ] (اِ.) از انواع سلاح خودکار و نیمه خودکار دارای دستگاه نشانه روی مکانیکی و دو نوع قنداق ثابت و تاشو.
(کِ عَ) [ ع. کلاعه ] (اِمص.) حفظ، نگهبانی، حمایت.
(کَ) (اِ.) پرندهای است دارای قد متوسط که دارای پرهای سیاه (در قسمت سر و بال و دم و گردن) ولی در ناحیه پشت و شکم دارای پرهای خاکستری مایل به سفید است و انواع مختلف دارند. کلاغ تقریباً همه ...
