نسیمِ بادِ صبا دوشم آگهی آورد
که روزِ محنت و غم رو به کوتهی آورد
به مُطربانِ صَبوحی دهیم جامهٔ چاک
بدین نوید که بادِ سحرگهی آورد
بیا بیا که تو حورِ بهشت را رضوان
در این جهان ز برایِ دلِ رهی آورد
همیرویم به شیراز با عنایتِ بخت
زهی رفیق که بختم به همرهی آورد
به جبرِ خاطرِ ما کوش کـاین کلاهِ نمد
بسا شکست که با افسرِ شهی آورد
چه نالهها که رسید از دلم به خرمنِ ماه
چو یادِ عارضِ آن ماهِ خرگهی آورد
رساند رایتِ منصور بر فلک حافظ
که اِلتِجا به جنابِ شهنشهی آورد
ز فیض صبح مشو غافل ای سیاه درون
صفای این نفس بی غبار را دریاب
«صائب تبریزی»
(اِ) [ معر. ] (اِ.) گیاهی از تیره مرکبان که جزو گیاهان علفی نواحی معتدل اروپا و آمریکا میباشد. در حدود ۷۰ گونه از این گیاه شناخته شده که همگی آنها دارای گلهایی مجتمع به شکل خوشه در انتهای ساقه ...
(اَ کِ) [ ع. ] (اِ.) تخت، سریر.
(اِ تُ) [ فر. ] (اِ.) ظرف فلزی یا لعابی با لوله لاستیکی برای تنقیه یا شستشوی مجرای ادرار.
( اَ) [ په. ] (حراض.)۱ - علامت مفعول غیر - صریح یا باواسطه.
۲- علامت ابتدا و آغاز.
۳- در، اندر.
۴- برای، بهر، به سبب.
۵- نسبت به، در مقایسه با.
۶- به دلیل، به علت.
۷- در، اندر.
۸- از سویی، ...
دیده و دندان (اَ. دِ. وَ. دَ)(ق.) با کمال میل و رغبت.
( اِ ) (اِ.)(عا.) گریه، زاری. معمولاً با ترکیب اِز و جِز میآید.
پای درآوردن (~. دَ. وَ دَ) (مص م.)
۱- شکست دادن، از بین بردن.
۲- بی نهایت خسته کردن.
(اَ. دَ. مَ دَ) (مص ل.) نتیجه دادن، مشخص شدن نتیجه نهایی کار یا عملی.
(اَ. بَ رِ) (ق.) بالای، برفرازِ.
(اَ. بَ) (اِ.)
۱- از حفظ، از حافظه.
۲- به یاد سپرده شده.
(~. بُ نِ دَ) (ق.) به رضا و رغبت.
(~. بُ نِ) (ص.)نهایت کمال اطاعت، فرمانبرداری.
(اَ. دَ. رَ تَ)(مص ل.) خشمگین شدن، عصبانی شدن.
(~. شُ دَ) (مص ل.) متغیر گشتن، خشمگین شدن.
(~. گُ ذَ تِ) (ص مر.) آن که برای مردن و کشته شدن آمادهاست.
(اَ. خِ. اُ دَ) (مص ل.) متولد شدن، به دنیا آمدن.
(~. خُ. شُ دَ) (مص ل.) قالب تهی کردن، بی هوش شدن.
(~. خُ) (ص مر.) خودخواه، خودپسند، پرافاده.
(اَ. دَ. رَ) (مص ل.)
۱- مردن، هلاک شدن.
۲- بی اختیار شدن.
(اَ سَ)
۱- (اِمر.) از آغاز، از ابتدا، از اول.
۲- (ق.) از نو، مجدداً باز هم، دوباره.
