روز وصلِ دوستداران یاد باد
یاد باد آن روزگاران، یاد باد
کامم از تلخیِ غم چون زهر گشت
بانگِ نوشِ شادخواران یاد باد
گر چه یاران فارِغَند از یادِ من
از من ایشان را هزاران یاد باد
مبتلا گشتم در این بند و بلا
کوشش آن حقگزاران یاد باد
گر چه صد رود است در چشمم مُدام
زنده رودِ باغِ کاران یاد باد
رازِ حافظ بعد از این ناگفته ماند
ای دریغا رازداران یاد باد
حریف عشق تو بودم چو ماه نو بودی
کنون که ماه تمامی نظر دریغ مدار
«حافظ»
(گَ یا گِ) [ تر. ] (اِ.) چاقوی کوچک دسته دار.
(گَ مَ) (اِمر.) حساب مساحت ساختمانها و عمارات.
(گَ مِ) [ تر. ] (اِ.) شبگرد، پاسبان.
(گَ زَ) [ په. ] (اِ.)۱ - آسیب، آفت.
۲- چشم زخم.
(~. رَ دَ) (مص م.) صدمه زدن، گزند رساندن.
(گَ زَ نِ یا نَ) (اِ.) گیاهی است یک ساله یا پایا با برگهای متقابل. گونههای مختلف گزنه پوشیده از خارهای گزندهاست که پس از لمس، محتویات سوزآور غده زیر آن در پوست بدن وارد میشود و ایجاد سوزش میکند.
(گَ زَ) (اِ.)
۱- مزه، چیزی که با آن تغییر ذائقه دهند.
۲- سرما زده.
۳- موقع، فرصت مناسب.
۴- (عا.) بهانه، دستاویز. ؛ ~دست کسی دادن یا افتادن: بهانه یا مدرک به دست کسی افتادن یا دادن.
(~.) (اِ.)
۱- نوبت، دفعه، کرت.
۲- نوبت آب در زراعت (معمولاً در ۸ یا ۱۶ روز).
(~.) (اِ.) تشنج.
(گِ گِ. کَ دَ) (مص ل.) (عا.) سوزش داشتن.
(گَ زِ) (اِ.) باج و خراج.
(گُ دَ) (مص م.)
۱- پسند کردن، انتخاب کردن.
۲- جدا کردن.
(گَ دِ) (ص مف.) نیش خورده.
(گُ دِ) (ص مف.) پسندیده، انتخاب کرده.
(~. کَ دَ)(مص م.) دست چین کردن، انتخاب کردن.
(گُ) (اِ.) چاره، علاج.
(~.) [ معر. ] (اِ.)
۱- پاکار، پیشکار.
۲- داروغه، عسس.
(گُ رِ) (اِمص.) چاره گری، علاج.
(گُ رِ) (اِ.) چاره، علاج.
(گُ)
۱- (ص مف.) انتخاب شده.
۲- (ص فا.) انتخاب کننده.
