خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداخت
میدمد صبح و کِلِّه بست سحاب
الصَبوح الصَبوح یا اصحاب
میچکد ژاله بر رخِ لاله
المُدام المُدام یا احباب
میوزد از چمن نسیمِ بهشت
هان، بنوشید دَم به دَم مِیِ ناب
تخت زُمْرُد زده است گل به چمن
راحِ چون لعلِ آتشین دریاب
درِ میخانه بستهاند دگر
اِفتَتِح یا مُفَتِّح الاَبواب
لب و دَندانْت را حقوق نمک
هست بر جان و سینههایِ کباب
این چنین موسِمی عجب باشد
که ببندند میکده به شتاب
بر رخِ ساقیِ پری پیکر
همچو حافظ بنوش بادهٔ ناب
چنگ در پرده همین میدهدت پند ولی
وعظت آن گاه کند سود که قابل باشی
«حافظ»
(پُ نُ) [ ایتا. ] (اِ.) نوعی قهوه که به همراه شیر داغ صرف شود.
[ فر. ] (اِ.) سرمایه، ثروت، دارایی.
[ فر. ] (اِ.)
۱- سرمایه داری.
۲- تفوق سرمایه داران در امور صنعتی.
[ فر. ] (اِ.)
۱- سروان، فرمانده.
۲- خلبان.
۳- ناخدا.
۴- رهبر یک تیم ورزشی، سر ی ا ر (فره).
(تُ) [ فر. ] (اِ.) حقی که به اتباع بیگانه در مملکتی دهند مبنی بر این که اگر در آن کشور جرمی مرتکب شدند در محاکم خود آن کشور محاکمه نشوند بلکه در محکمههای مربوط به دولت خود محاکمه شوند.
(ص فا. اِ.)
۱- لفافهای که زردوزان برای قماش سازند.
۲- دسته و بسته.
(اِ.)
۱- آبگینه.
۲- شیشه ساییده شده که کاسه گران روی طبق و کاسه ناپخته مالند.
(اِ.) تارک سر، فرق سر. کاج و کاچک نیز گویند.
(اِ.) آلات و ادوات، اسباب خانه.
(اِ.) ضروریات، وسایل خانه از هر چیز.
(چِ) (اِ.)
۱- چانه و زنخ.
۲- خوشی، طرب. کچول هم گفته شده.
(اِ.) حرکت و جنبش سرین هنگام رقص.
(اِ.) غذایی شبیه حلوا که از شکر و آرد و روغن درست کنند.
(اِ.) شیره انگور، شیره مویز.
(ص.) لوچ و احول.
(اِ.)
۱- مرد.
۲- مردمک چشم.
۳- هر چیز خشکیده و باریک.
۴- میان تهی.
(اِ.) سر زبان، نوک زبان.
(اِ.) نانی که از آرد خشکه با روغن و شیر پزند.
(اِ.)
۱- برادر بزرگتر.
۲- غلام.
(اِ.)
۱- مربی خان زادگان، لله بزرگ - زادگان، اتابیک.
۲- غلامی قدیمی که در خانه پیر شده باشد.
