خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداخت
میدمد صبح و کِلِّه بست سحاب
الصَبوح الصَبوح یا اصحاب
میچکد ژاله بر رخِ لاله
المُدام المُدام یا احباب
میوزد از چمن نسیمِ بهشت
هان، بنوشید دَم به دَم مِیِ ناب
تخت زُمْرُد زده است گل به چمن
راحِ چون لعلِ آتشین دریاب
درِ میخانه بستهاند دگر
اِفتَتِح یا مُفَتِّح الاَبواب
لب و دَندانْت را حقوق نمک
هست بر جان و سینههایِ کباب
این چنین موسِمی عجب باشد
که ببندند میکده به شتاب
بر رخِ ساقیِ پری پیکر
همچو حافظ بنوش بادهٔ ناب
مرغ کم حوصله را گو غم خود خور که بر او
رحم آن کس که نهد دام چه خواهد بودن
«حافظ»
(اِ.) نک کابوک.
(وِ) [ انگ. ] (اِ.) پوشش چیزی مثل کتاب یا لباس که معمولاً مانع دیده شدن شکل اصلی آن نمیشود، پوشن (فره).
(وُ) (اِمص.) جستجو، تفحص.
(وُ) (ص مر.) = کاولی سازنده:
۱- صنعتگری که اسباب و آلات زشت و ناهموار سازد.
۲- کنایه از کسی که چشم را کج کند یا بینی را در هم کشد.
(وَ دِ) (ص فا.) جستجوکننده، مفتش.
(وُ نَ یا نِ) (اِ.)
۱- جانورکی است سرخ و زهردار و بر او خالهای سیاه باشد و بیشتر در فالیزها به هم رسد و خربزه را ضایع کند.
۲- کرم شب تاب.
(اِ.) آشیانه مرغان.
(وَ) (ص.) پوچ، میان خالی.
(وْ) (اِ.) کاوش، جستجو.
[ ع. ] (اِ.) دارویی که سبب سوختن و ضمناً تصلب دهانه عروق و محل بریدگی و زخم در انساج بشود و بالنتیجه مجاری عروق را به هم آرد و مسام را بند کند مانند زاج و اسیدتری کلراستیک.
(ص.) پادشاهی، سلطنتی.
(دَ رَ) (اِ.) درفش منسوب به کاوه آهنگر.
(دَ) (مص م.)
۱- جستجو کردن، کندن.
۲- بحث کردن.
(زَ نَ) (اِ.) آهنگی است از موسیقی قدیم.
(اِ.) ظرف دوغ و ماست.
(اِ.) کابین، صداق.
[ انگ. ] (اِ.)
۱- فنجان.
۲- جامی که در مسابقات به عنوان جایزه تعیین میشود.
۳- یک دوره مسابقه که در پایان به فرد یا تیم قهرمان جام اهدا شود. ؛ سوپر ~ جام برتر (فره).
(اِ.) نام حرف دهم از الفبای یونانی است و چنین نوشته شود: X - و در نجوم آن نماینده ستارههای قدر دهم است.
(شَ) (اِ.) نیم تنهای که سر آستین و لبه پایین آن تنگ تر است و جلو آن با تکمه یا زیپ بسته میشود.
[ فر. ] (اِ.)
۱- روپوش فلزی موتور اتومبیل.
۲- پوشش لاستیکی بسیار نازک برای آلت تناسلی مرد در هنگام آمیزش جنسی، کاندوم.
