خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداخت
میدمد صبح و کِلِّه بست سحاب
الصَبوح الصَبوح یا اصحاب
میچکد ژاله بر رخِ لاله
المُدام المُدام یا احباب
میوزد از چمن نسیمِ بهشت
هان، بنوشید دَم به دَم مِیِ ناب
تخت زُمْرُد زده است گل به چمن
راحِ چون لعلِ آتشین دریاب
درِ میخانه بستهاند دگر
اِفتَتِح یا مُفَتِّح الاَبواب
لب و دَندانْت را حقوق نمک
هست بر جان و سینههایِ کباب
این چنین موسِمی عجب باشد
که ببندند میکده به شتاب
بر رخِ ساقیِ پری پیکر
همچو حافظ بنوش بادهٔ ناب
گوهر اگر ز قطره باران شود پدید
با آفتاب و ماه ز یک گوهر است اشک
«رهی معیری»
(گُ) (ص فا.) مشکل گشا، چاره جو.
(~.) (حامص.) چاره جویی، مشکل گشایی.
[ په. ] (ص نسب.)
۱- فعال، مفید.
۲- پهلوان و دلاور جنگی.
۳- بسیار مؤثر، کارگر.
(یِ) [ انگ. ] (اِ.)
۱- سازمانی که کارش برقراری ارتباط تلفنی از راه دور است.
۲- سابقه شغلی.
(اِ.) قنات.
[ انگ. ] (ص.) شخصیت و جذابیت یک فرد که میتواند در مردم نفوذ کند و آنان را به شور و فداکاری وادار سازد. این مشخصه ابتدا در برخی فرقههای مسیحیت مشاهده شد و بعدها در ادیان دیگر هم به ...
[ فر. ] (اِ.) نوعی نقاشی طنزآمیز که در آن طراحی برخی جزییات مبالغه میشود.
[ فر. ] (ص.) نقاشی که کارش کشیدن کاریکاتور است.
(لَ تُ) (اِ.) نوعی کاربرد طنزآمیز و اژهها.
(اِ.)
۱- جایی که در کوه و بیابان یا در زیرزمین کنده باشند برای جا دادن گوسفندان.
۲- صومعه.
(زِ) (اِ.)
۱- آلاچیق، کلبه.
۲- صومعه.
۳- خانه و منزل.
(نُ) [ فر. ] (اِ.) قمارخانه.
(زِ یِ) [ فر. ] (اِ.) جعبه روباز که برای قرار دادن پرونده یا نامهها جهت اقدام روی میز قرا ر میدهند.
(اِ.) کوس، طبل بزرگ.
[ سغ. ] (اِ.) خوک نر.
(کَ دَ) (مص م.) (عا.) از شدت اصرار و الحاح کسی را خسته کردن، امان وی را بریدن.
(س) [ ع. ] (اِفا.) بازاری، سوداگر. ج. کسبه.
(بَ) (اِ.) هر یک از قطعهها یا بخشهای کاسه گل که معمولاً سبز و گاه به رنگهای دیگر است.
(س) [ ع - فا. ] (حامص.) تجارت، داد و ستد.
(سْ تْ) (مص م.) کاهش، نقصان.
