جمالت آفتابِ هر نظر باد
ز خوبی رویِ خوبت خوبتر باد
هُمای زلفِ شاهین شهپرت را
دلِ شاهانِ عالم زیرِ پَر باد
کسی کو بستهٔ زلفت نباشد
چو زلفت درهم و زیر و زبر باد
دلی کو عاشقِ رویت نباشد
همیشه غرقه در خونِ جگر باد
بُتا چون غَمزهات ناوَک فشاند
دلِ مجروحِ من پیشش سپر باد
چو لعل شکَّرینَت بوسه بخشد
مذاقِ جانِ من زو پُرشکَر باد
مرا از توست هر دم تازه عشقی
تو را هر ساعتی حُسنی دگر باد
به جان مشتاق روی توست حافظ
تو را در حالِ مشتاقان نظر باد
خوش کرد یاوری فلکت روز داوری
تا شکر چون کنی و چه شکرانه آوری
«حافظ»
(چَ. شُ دَ) (مص ل.)
۱- منحرف شدن، واژگون گردیدن.
۲- طرف دار سیاست دست چپی شدن.
(چَ) (اِ.) لباس کهنه.
(چَ دَ) (مص م.) چپانیدن.
(چَ) (اِ. ص.)
۱- کهنه پوش، ژنده پوش.
۲- رند بی سر و پا.
(چَ دَ) (مص م.) چیزی را با زور و فشار میان چیز دیگر جا دادن.
(چَ وُ) [ تر. ] (اِ.) غارت، تاراج.
(چَ پَ) (اِ.)
۱- دیواری ساخته شده از چوب و علف و شاخههای درخت، پرچین.
۲- گروهی از مردم یا جانوران که دایره وار گرد هم آمده و حلقه زده باشند.
(چَ پَ) (ق.) زود، بی درنگ.
(چَ پِ) (اِ.) بزغاله یکساله.
(چُ پُ) [ تر. ] (اِ.) نوعی آلت تدخین دارای دستهای چوبی و سری سفالی که توتون را در سر آن ریخته و دود کنند. ؛ ~کسی را کشیدن نهایت خشونت را نسبت به کسی اعمال کردن.
(چَ پَ) (ص.) کسی که همیشه لباسش کثیف باشد.
(چَ پِّ) (ص.)
۱- چپ دست، کسی که با دست چپ کار میکند.
۲- واژگون.
(~. شُ دَ) (مص ل.) واژگون شدن اتومبیل یا هر چیز دیگر.
(چَ پَ یا پُ) [ تر. ] (اِ.) یغما، تاراج.
(~.) [ تر. ] (ص نسب.) تاراج کننده، غارتگر، یغماگر.
(چَ) (اِصت.) = چپچپ: صدای بوسه، آواز بوسیدن.
(چَ دَ) (مص ل.) جا شدن چیزی در چیز دیگر با زور و فشار.
(چَ رِ) (اِ.) آمادگی و گرد آمدن مردم برای انجام کاری.
(چُ) (اِ.) = با چبین: طبقی که از چوب بید بافته باشند، طبق چوبین، سله.
(چَ یِ) (اِ.) دستار بزرگی که عربان بر سر گذارند و بر روی آن عگال (عقال) بندند.
