جمالت آفتابِ هر نظر باد
ز خوبی رویِ خوبت خوبتر باد
هُمای زلفِ شاهین شهپرت را
دلِ شاهانِ عالم زیرِ پَر باد
کسی کو بستهٔ زلفت نباشد
چو زلفت درهم و زیر و زبر باد
دلی کو عاشقِ رویت نباشد
همیشه غرقه در خونِ جگر باد
بُتا چون غَمزهات ناوَک فشاند
دلِ مجروحِ من پیشش سپر باد
چو لعل شکَّرینَت بوسه بخشد
مذاقِ جانِ من زو پُرشکَر باد
مرا از توست هر دم تازه عشقی
تو را هر ساعتی حُسنی دگر باد
به جان مشتاق روی توست حافظ
تو را در حالِ مشتاقان نظر باد
مگو فردا برت آیم که من دور از تو تا فردا
نخواهم زیست خواهم مرد یا امروز یا امشب
«هاتف اصفهانی»
(چَ مَ لِ) (اِ. ص.) مفت، رایگان.
(چُ مَ) (عا.) (ص مر.) گول، پخمه، بی دست و پا.
(چَ لَ) (ص.)
۱- کسی که لباسهای خود را چرکین و ملوث سازد.
۲- کسی که عقلش ناقص باشد.
۳- بی نزاکت.
(چِ لِ گَ) (اِص.) قفل ساز.
(چِ لِّ) (اِ.) نخ تابیده.
(~.) (اِ.)
۱- چهل روز بعد از زایمان.
۲- چهل روزی که درویشان در گوشهای نشینند و به عبادت و ریاضت پردازند.
۳- چهلمین روز درگذشت کسی.
۴- اربعین (اعم از چهل روز یا چهل سال).
۵- مدتی معین از فصل زمستان و ...
(~.) [ تر. ] (اِ.) زه کمان، وتر.
(~. نِ شَ تَ) (مص ل.) مدت چهل روز به عبادت و ریاضت پرداختن.
(چُ یا چِ لُ) [ هند. ] (اِ.) برنج پخته و آبکش شده که با خورش خورند.
(چِ) (اِ.) پارچه پنبهای سفید آهاردار که از آن برای پیراهن و زیرجامه و ملافه استفاده میشود.
(چِ لُ. خُ رِ) (اِمر.) غذایی مرکب از هر نوع خورش همراه با برنج.
(چُ لُ دِ) (ص مف.) یخ زده، خشکیده.
(چَ) (اِ.) ریسمانی است که بر گردن اسبان بندند؛ عنان، افسار.
(چِ لُ. کَ) (اِمر.) غذای معروف ایرانی مرکب از برنج ساده و کباب.
(چِ لِ یا چَ لَ. چِ لِ یا چَ لَ) (اِصت.)
۱- آواز از راه رفتن در آب.
۲- صدایی که از شلوار و جامه خیس هنگام راه رفتن برخیزد.
(چَ س) (اِ.) مارمولک ؛ کرپاس، کرپاشه، کرپاسو، و کرباسک نیز گویند
(چَ پَ) (اِ.) نک چَربَک.
(چِ چِ) (اِمر.) نوعی قندیل بزرگ که شمعها یا چراغهای بسیار در آن جا شود.
(چِ چِ لِ) (اِ.) پرستو.
(چِ چِ) (حامص.) (عا.) بی عاری، عیاشی، خوشگذرانی.
