میدمد صبح و کله بست سحاب
میدمد صبح و کِلِّه بست سحاب
الصَبوح الصَبوح یا اصحاب
میچکد ژاله بر رخِ لاله
المُدام المُدام یا احباب
میوزد از چمن نسیمِ بهشت
هان، بنوشید دَم به دَم مِیِ ناب
تخت زُمْرُد زده است گل به چمن
راحِ چون لعلِ آتشین دریاب
درِ میخانه بستهاند دگر
اِفتَتِح یا مُفَتِّح الاَبواب
لب و دَندانْت را حقوق نمک
هست بر جان و سینههایِ کباب
این چنین موسِمی عجب باشد
که ببندند میکده به شتاب
بر رخِ ساقیِ پری پیکر
همچو حافظ بنوش بادهٔ ناب
حدیث مدعیان و خیال همکاران
همان حکایت زردوز و بوریاباف است
«حافظ»
(اِ لِ) [ فر - فا. ] (ص نسب.) منسوب به الکتریک، مربوط به الکتریسته.
۱- برقی.
۲- مغازه و دکان فروش و تعمیر لوازم برقی.
(اَ کُ) [ فر. ع. الکحل ] (اِ.)
۱- جسمی است آلی، فرّار و دارای مزه تند که در پزشکی مورد استفاده قرار میگیرد.
۲- مشروب سکرآور مانند: شراب، ویسکی و عرق.
(اَ کَ) [ ع. ] (ص.) کسی که دچار لکنت زبان است.
(اَ لَ) (عا.)
۱- (ص.) بیخود، بیهوده، بی جهت.
۲- (ق.) دروغکی.
( اُ ) (اِ.) نمونه، طرح.
(اَ گُ) [ فر. ] (اِ.) فرایندهای متناهی برای حل نوعی از مسائل، خصوصاً روشی که در آن به طور متوالی یک فرایند پایه برای حل مسئله تکرار شود.
(اِ لا) [ ع. ] (حر اض.)
۱- به سوی.
۲- تا.
(اِ لَ) [ ع. ] (ق.) تاکنون، تا این دم.
(اَ) [ ع. ] (اِ.) جِ لیف ؛ تارها و رشتههایی که از گیاهان به دست میآید.
(اَ جِ) (اِ.) نوعی پارچه راه راه پشمی یا ابریشمی که با دست بافند؛ الاجه.
( اَ ) (اِ.)
۱- جفتک زدن چهارپا.
۲- جفتک.
(اَ دَ) (مص ل.) نک آلیزیدن.
( اَ ) [ ع. ] (ص.)
۱- خوی گرفته، معتاد.
۲- همدم، دوست.
(اَ یَ) [ ع. ] (ص تف.) درخورتر، سزاوارتر.
( اَ ) [ ع. ] (ص.) دردناک.
(اَ یَ) [ ع. ] (ص تف.) نرم تر، نرمخوتر.
(اِ یُ) [ از فر. ] (اِمص.) از خود بیگانگی.
(اِ نِ) [ از فر. ] (ص.) از خود بیگانه.
(اَ لْ یَ)
۱- دنبه.
۲- سرین.
(اُ مّ) [ ع. ] (اِ.) مادر.
