حال دل با تو گفتنم، هوس است
حالِ دل با تو گفتنم، هوس است
خبرِ دل شِنُفتَنَم، هوس است
طَمَعِ خام بین که قِصهٔ فاش
از رقیبان نَهُفتَنَم، هوس است
شبِ قدری چنین عزیزِ شریف
با تو تا روز خُفتنم، هوس است
وه که دُردانهای چنین نازک
در شبِ تار سُفتنم، هوس است
ای صبا امشبَم مَدَد فرمای
که سحرگه شکفتنم، هوس است
از برای شَرَف به نوُکِ مژه
خاکِ راهِ تو رفتنم، هوس است
همچو حافظ به رَغمِ مُدَعیان
شعرِ رندانه گفتنم، هوس است
گل در بر و می در کف و معشوق به کام است
سلطان جهانم به چنین روز غلام است
«حافظ»
(تَ رَ. خُ دَ) (مص ل.) (عا.) شکاف برداشتن.
(تَ. کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م.) واگذاشتن، رها کردن.
(تَ) [ تر. ] (اِ. ص.)
۱- ملکه، شهربانو.
۲- لقب زنان ارجمند، بی بی، بیگم.
(تَ رَ دَ) (مص م.) = ترکاندن:
۱- ترک دادن، شکاف دادن.
۲- منفجر کردن.
(تَ رَ کُّ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) استوار شدن، برهم نشستن.۲ - (اِمص.) سواری.
(تُ) (اِ.)
۱- حمله.
۲- جولان.
(~.) (اِمص.)
۱- تاخت آوردن.
۲- غارتگری.
(تَ کَ یا کِ) (اِمر.)
۱- تیردان، جعبه یا کیسهای که در آن تیرهای کمان را جا میدادند و به پهلو میآویختند.
۲- هر تکهای از نارنجک، خمپاره یا بمب که در اثر انفجار از آن جدا شده باشد.
(تَ کِ. گَ) (ص فا.) سازنده ترکش.
(تِ رِ. زَ دَ) (مص ل.) (عا.) کاری را به ناشیانه ترین شکل انجام دادن، گند زدن، تِر زدن.
(تَ کِ) (اِ.)
۱- شاخه باریک و دراز که از درخت بریده باشند.
۲- مجازاً لاغر، باریک اندام.
(تَ رِ کِ) [ ع. ترکه ] (اِ.) میراث، مالی که از مرده به جا مانده باشد.
(تُ) (ص نسب.)
۱- ترک بودن.
۲- کنایه از: سفید و زیبا بودن.
(تَ) [ ع. ]
۱- (مص م.) بر هم نشاندن چیزی بر چیزی.
۲- آمیخته کردن.
۳- (اِمص.) آمیزش، اختلاط.
۴- در شیمی تبدیل چند جسم به جسم سنگین تر.
۵- در علم دستور تحلیل عبارتها و جملهها از لحاظ روابط کلمات طبق قواعد ...
(~. بَ) [ ع - فا. ] (اِمر.) شعری است دارای چند بند در یک بحر که هر بند دارای قافیهای جداگانه باشد و در آخر هر بند یک بیت آورده میشود که برخلاف ترجیع بند، تکراری نیست.
(تَ رَ دَ) (مص ل.)
۱- شکافته شدن.
۲- منفجر شدن.
(تَ رَ دِ) (ص مف.)
۱- شکافته شده.
۲- منفجر شده.
(تَ گُ وَ گُ) (ص مر.) سرزنده، شاداب، با طراوت، زیبا، آراسته.
(تَ) (اِ.) تسمه رکاب.
(تَ) [ معر. ] (اِ.) پادزهر، پازهر.
