شاهنامه فردوسی – گفتار اندر زادن دختر ايرج‏‏

گفتار اندر زادن دختر ايرج‏‏

بر آمد برين نيز يك چندگاه شبستان ايرج نگه كرد شاه‏

يكى خوب چهره پرستنده ديد كجا نام او بود ماه آفريد

كه ايرج برو مهر بسيار داشت قضا را كنيزك ازو بار داشت‏

پرى چهره را بچه بود در نهان از آن شاد شد شهريار جهان‏

از آن خوب رخ شد دلش پر اميد بكين پسر داد دل را نويد

چو هنگامه زادن آمد پديد يكى دختر آمد ز ماه آفريد

جهانى گرفتند پروردنش بر آمد بناز و بزرگى تنش‏

شاهنامه فردوسی - پادشاهى منوچهر صد و بيست سال بود

مر آن ماه رخ را ز سر تا بپاى تو گفتى مگر ايرجستى بجاى‏

چو بر جست و آمدش هنگام شوى چو پروين شدش روى و چون مشك موى‏

نيا نام زد كرد شويش پشنگ بدو داد و چندى بر آمد درنگ‏

‏

اشعار شاهنامه, اشعار فردوسی, شاهنامه, شعر پارسی, شعر فارسی, شعر فردوسی, فردوسی, گفتار اندر زادن دختر ايرج‏

بدون نظر

در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

حافظا بازنما قصه خونابه چشم
که بر این چشمه همان آب روان است که بود
«حافظ»

دیوان حافظ – پیش از اینت بیش از این اندیشه عشاق بود

دیوان حافظ – روشن از پرتو رویت نظری نیست که نیست

دیوان حافظ – کلک مشکین تو روزی که ز ما یاد کند

دیوان حافظ – دل می‌رود ز دستم صاحب‌دلان خدا را

دیوان حافظ – روشنی طلعت تو ماه ندارد

دیوان حافظ – نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد

دیوان حافظ – آن که رخسار تو را رنگ گل و نسرین داد

دیوان حافظ – خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود

شاهنامه فردوسی – هفت خوان رستم

شاهنامه فردوسی – گمراه كردن اهريمن كاوس را و به آسمان رفتن كاوس

شاهنامه فردوسی – باز آمدن كاوس به ايران زمين و گسى كردن رستم را

شاهنامه فردوسی – پادشاهى گرشاسپ

شاهنامه فردوسی – بند كردن فريدون ضحاك را

شاهنامه فردوسی – اندر خواب ديدن ضحاك فريدون را

شاهنامه فردوسی – نامه گژدهم به نزديك كاوس‏

شاهنامه فردوسی – آگاه شدن پشنگ از مرگ منوچهر

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

ابژکتیو

(اُ ژِ) [ فر. ] (اِ.)
۱- عدسی دوربین که تصویر شی ء را گرفته، کوچک و بزرگ نماید و به داخل اتاق دوربین، روی صف ح ه حساس منعکس کند.
۲- واقعی، ملموس، قابل مشاهده.

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ

برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.