پادشاهى هوشنگ چهل سال بود
جهاندار هوشنگ با راى و داد بجاى نيا تاج بر سر نهاد
بگشت از برش چرخ سالى چهل پر از هوش مغز و پر از راى دل
چو بنشست بر جايگاه مهى چنين گفت بر تخت شاهنشهى
كه بر هفت كشور منم پادشا جهاندار پيروز و فرمانروا
بفرمان يزدان پيروزگر بداد و دهش تنگ بستم كمر
و زان پس جهان يك سر آباد كرد همه روى گيتى پر از داد كرد
نخستين يكى گوهر آمد بچنگ بآتش ز آهن جدا كرد سنگ
سر مايه كرد آهن آبگون كزان سنگ خارا كشيدش برون
خوشم به زندگی تلخ همچو می، ورنه
برون چو رنگ ازین شیشه میتوانم زد
«صائب تبریزی»
(نِ) (ص نسب.)
۱- منسوب به آرد، آنچه از آرد سازند.
۲- آشی که از آرد پزند، آش آرد.
(رَ) (اِ.) رزم، جنگ.
(رِ) [ په. ] (اِ.)۱ - خواهش، کام.
۲- امید، چشمداشت.
۳- شوق، اشتیاق.
(~. بُ دَ) (مص ل.) حسرت خوردن.
(~. خا) (ص فا.)
۱- تمنی کننده، امیدوار.
۲- شهوی، شهوانی.
(~. مَ)(ص مر.)۱ - مشتاق.
۲- آزمند.
۳- کامجوی.
۴- دارنده حسرت.
(~. مَ) (حامص.)
۱- شوق، اشتیاق.
۲- حسرت.
۳- غرض.
(رِ تَ)
۱- (مص ل.)توانستن.
۲- (مص م.) نک آراستن.
(رِ) (اِ.) اسم مصدر از «آوردن».
(ش ِ) [ فر. ] (اِ.) چوب باریکی که روی آن چند رشته موی اسب کشیده و برای نواخت ن سازهای زهی مانند ویولون ویولونسل و کنترباس و... به کار میرود.
(تِ کْ تْ) [ فر. ] (اِ.)مهندس معمار، طراح یا مشاور ساختمان.
[ فر. ] (اِ.) بایگانی، جایی که اسناد، پروندهها، اوراق و مانند آن حفظ شود.
(رُ) (اِ.) آروغ.
(~ِ زَ دَ) (مص ل.)
۱- سخن نابجا گفتن که باعث شرمساری شود.
۲- فضولی کردن.
(رَ دِ) (ص.)
۱- برآشفته.
۲- خشمگین.
۳- آزمند.
[ فر. ] (اِ.)علامت و نشانهای که مخصوص یک اداره دولتی یا هر مؤسسه دیگری باشد، نشانه (فره).
(اِ.)
۱- آرزو، امید.
۲- حسرت، اندوه.
۳- اصل.
(شَ) (اِمر.) جامعهای خیالی و آرمانی که در آن نظام کاملی برای سعادت نوع بشر حکمفرماست واز هرگونه شر و بدی از قبیل فقر و بدبختی عاری است. و افرادش به کمال علمی و عملی رسیده و از هوی و ...
(رَ دَ) (مص ل.) نک آرامیدن.
(رَ دِ) (ص مف.)
۱- خفته،
۲- ساکن، مطمئن.
