پادشاهى هوشنگ چهل سال بود
جهاندار هوشنگ با راى و داد بجاى نيا تاج بر سر نهاد
بگشت از برش چرخ سالى چهل پر از هوش مغز و پر از راى دل
چو بنشست بر جايگاه مهى چنين گفت بر تخت شاهنشهى
كه بر هفت كشور منم پادشا جهاندار پيروز و فرمانروا
بفرمان يزدان پيروزگر بداد و دهش تنگ بستم كمر
و زان پس جهان يك سر آباد كرد همه روى گيتى پر از داد كرد
نخستين يكى گوهر آمد بچنگ بآتش ز آهن جدا كرد سنگ
سر مايه كرد آهن آبگون كزان سنگ خارا كشيدش برون
از سر خردهٔ جان سخت دلیرانه گذشت
آفرین باد به پروانه که مردانه گذشت
«صائب تبریزی»
(~. قِ مَ) [ فا - ع. ] (ص مر.) گران بها، پرارزش. مق ارزان قیمت.
(~. مَ) (ص مر.) نک گران سر.
(~. یِ) (ص مر.) گران قدر، بلند - مرتبه.
(گِ) (ص مر.)
۱- کسی که بار سنگینی بر دوش دارد.
۲- درخت پُر میوه.
(~. بَ) (ص مر.) نفیس، باارزش، قیمتی.
(گِ. هُ تِ) [ فر. ] (اِمر.) مهمانخانه بزرگ و عالی شهر.
(~. یَ یا یِ) (ص مر.) نفیس، باارزش.
(گِ) (حامص.)
۱- بالا بودن نرخ و بها.
۲- دیدار شخصی که ناگوار و ناپسند باشد.
(گِ. کَ دَ) (مص ل.) سبب ملال بودن.
(گِ) [ فر. ] (اِ.) سنگ خارا.
(گِ) (اِمر.) مرکز ثقل.
(گِ) (اِ.) میل، رغبت، قصد.
(گِ وُ) [ فر. ] (اِ.)
۱- قطعه فلزی که برای چاپ تصویر یا دستخط در چاپ مسطح به کار میرود و نخست نوشته یا تصویر را به طریقهای شبیه چاپ عکس بر روی این قطعه فلز ثبت میکنند.
۲- عکس چاپ ...
(~.) [ فر - فا. ] (ص فا.) کنده کار، حکاک، نقار.
(گِ یِ تَ) (مص ل.) متمایل شدن، گراییدن.
(گِ یِ) (اِمص.)
۱- میل و رغبت.
۲- قصد، اراده، آهنگ.
۳- سرپیچی، نافرمانی.
۴- سنجش، توزین.
(گِ یَ دِ) (ص فا.) مایل، متمایل.
(گِ دَ)
۱- (مص ل.) روی آوردن، میل کردن.
۲- قصد کردن، آهنگ کردن.
۳- (مص م.) سنجیدن، آزمودن.
(گَ) (اِ.) بیل گونهای که زمین را با آن زیر و رو کنند.
(گَ) (اِ.) غربال.
