[ په. ] (اِ.) جانوری از خانواده تهی - شاخان، جزو راسته نشخوارکنندگان که اقسام مختلف دارد و عموماً دونده بسیار سریع و چابک و دارای دست و پای بلند و چشمان زیباست، غزال، مارال. ؛ پشت ~بسته بودن کنایه از: دور از دسترس بودن.

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ

برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.

شاهنامه فردوسی – پادشاهى ضحاك هزار سال بود

دیوان حافظ – خواب آن نرگس فتان تو بی چیزی نیست

دیوان حافظ – خوش است خلوت اگر یار یار من باشد

دیوان حافظ – دانی که چنگ و عود چه تقریر می‌کنند

دیوان حافظ – اگر چه عرض هنر پیش یار بی‌ادبیست

دیوان حافظ – خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود

دیوان حافظ – آن که رخسار تو را رنگ گل و نسرین داد

دیوان حافظ – گفتم کی ام دهان و لبت کامران کنند

دیوان حافظ – در نظربازی ما بی‌خبران حیرانند

مقدمه شاهنامه فردوسی

شاهنامه فردوسی – ديدن فريدون دختران جمشيد را

شاهنامه فردوسی – كى‏ قباد

شاهنامه فردوسی – سير نشدن ضحاك از جستجوى

شاهنامه فردوسی – نامه كاوس به رستم و خواندن او از زابلستان‏‏

شاهنامه فردوسی – پند دادن زال كاوس را

شاهنامه فردوسی – آمدن رستم به نخجيرگاه‏

شاهنامه فردوسی – لشكر كشيدن زال سوى افراسياب

فرهنگ معین

آهو

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ