(اِ.) مایعی است بی رنگ و با بوی نامطبوع که در هوا کدر می‌شود و در آب کم محلول است و آن یکی از ترکیبات بنزین است و نشانه آن در شیمی ۲ NH 5 H ۶ C است. اگر مخلوط نیترو بنزین و براده آهن و اسید استیک را تقطیر کنیم، آتیلین به دست می‌آید.

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ

برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.

شاهنامه فردوسی – رفتن پادشاه مازندران به جنگ كیكاوس

دیوان حافظ – دارم امید عاطفتی از جناب دوست

دیوان حافظ – چه مستی است ندانم که رو به ما آورد

دیوان حافظ – کس نیست که افتاده آن زلف دوتا نیست

دیوان حافظ – ز گریه مردم چشمم نشسته در خون است

دیوان حافظ – گر ز دست زلف مشکینت خطایی رفت رفت

دیوان حافظ – اگر روم ز پی‌اش فتنه‌ها برانگیزد

دیوان حافظ – زاهد ظاهرپرست از حال ما آگاه نیست

دیوان حافظ – خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداخت

شاهنامه فردوسی – خشم گرفتن مهراب بر سيندخت

شاهنامه فردوسی – تباه شدن روزگار جمشيد

شاهنامه فردوسی – آمدن افراسياب به نزديك پدر خود

شاهنامه فردوسی – كیكاوس

شاهنامه فردوسی – خواليگرى كردن ابليس

شاهنامه فردوسی – پادشاهى گرشاسپ

شاهنامه فردوسی – آشتى خواستن پشنگ از كى‏ قباد

شاهنامه فردوسی – آفرینش کیهان

فرهنگ معین

آنسیلین

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ