رفتن فريدون به جنگ ضحاك
فريدون بخورشيد بر برد سر كمر تنگ بستش بكين پدر
برون رفت خرّم بخرداد روز بنيك اختر و فال گيتى فروز
سپاه انجمن شد بدرگاه او بابر اندر آمد سر گاه او
بپيلان گردون كش و گاوميش سپه را همى توشه بردند پيش
كيانوش و پر مايه بر دست شاه چو كهتر برادر ورا نيك خواه
همى رفت منزل بمنزل چو باد سرى پر ز كينه دلى پر ز داد
باروند رود اندر آورد روى چنانچون بود مرد ديهيم جوى
اگر پهلوانى ندانى زبان بتازى تو اروند را دجله خوان
دگر منزل آن شاه آزاد مرد لب دجله و شهر بغداد كرد
همه جا به بی وفایی مثلند خوبرویان
تو میان خوبرویان مثلی به بی وفایی
«هاتف اصفهانی»
(ی) (ص مر.) بنا یا خانه شش پهلو، خانه شش ضلعی.
(چَ) (ص مر.) آن که چشمی مانند آهو دارد.
(هَ)(اِ.)
۱- اکسید کلیسم، جسمی است سفید، جذب کننده رطوبت که از پخته شدن سنگ آهک به دست میآید.
۲- نوره، واجبی.
(نِ) (اِ.)
۱- کاسه سر، جمجمه
۲- کام، دهان.
(تَ) [ په. ] (مص م.)
۱- آهختن، آختن، برکشیدن ؛ بیرون کشیدن چیزی مانند شمشیر، تیغ.
۲- بلند کردن، برافراشتن.
۳- صف کشیدن.
۴- راست کردن، قائم کردن، محکم کردن، استوار کردن.
(اِ.) آب.
(اِ.) آواز، بانگ.
(شب جم.) =آوخ:
۱- کلمه افسوس، آه و آی.
۲- دریغا.
۱ - (ص.) آزار، رنج، ستم.
۲- خراب، ویران.
۳- (اِ.) هرج و مرج، بی نظمی.
۴- غارت، چپاول.
۵- دربه در، آواره.
(اِ.)
۱- گرد و غبار و خاک.
۲- فرو ریختن دیوار و سقف.
(شُ)(مص ل.)۱ - خراب شدن، فرو ریختن.
۲- (عا.) وارد شدن ناگها نیِ تعداد زیادی مهمان بر کسی.
(رِ)
۱- (ص.) بی خانمان، دربه در.
۲- گم گشته.
۳- فراری.
۴- پراکنده، پریشان.
۵- (اِ.) ستم، آزار.
(رِ) (حامص.)
۱- بی خانمانی، بی - منزلی.
۲- سرگردانی، پریشانی.
(اِ.)
۱- آوا، بانگ.
۲- نغمه، سرود، آهنگ.
۳- هر یک از دستگاههای موسیقی و گوشههای آن.
(دَ) (مص ل.) صدا کردن، فرا - خواندن.
(زِ) (اِ.)
۱- صیت، شهرت.
۲- صوت، آوا.
۳- نغمه، ترانه.
افگندن (~. اَ گَ دَ) (مص م.)
۱- شهرت دادن.
۲- شایعه کردن.
(~. خا) (ص فا. ص مر.) کسی که آواز خواند، خواننده حرفهای.
(~. شُ دَ) (مص ل.)
۱- شهره شدن.
۲- مایه عبرت گشتن.
(شَ) (حامص.) صوت شناسی، مطالعه و توصیف علمی آواهای زبان.
