رفتن فريدون به جنگ ضحاك
فريدون بخورشيد بر برد سر كمر تنگ بستش بكين پدر
برون رفت خرّم بخرداد روز بنيك اختر و فال گيتى فروز
سپاه انجمن شد بدرگاه او بابر اندر آمد سر گاه او
بپيلان گردون كش و گاوميش سپه را همى توشه بردند پيش
كيانوش و پر مايه بر دست شاه چو كهتر برادر ورا نيك خواه
همى رفت منزل بمنزل چو باد سرى پر ز كينه دلى پر ز داد
باروند رود اندر آورد روى چنانچون بود مرد ديهيم جوى
اگر پهلوانى ندانى زبان بتازى تو اروند را دجله خوان
دگر منزل آن شاه آزاد مرد لب دجله و شهر بغداد كرد
از جملۀ رفتگان این راه دراز
باز آمده کیست تا بما گوید راز
«خیام»
(نِ) (اِ.) دشمنی، عداوت.
(نِ) (ص مر.) انتقام جو.
(کَ یا کِ) (اِ.) جهان، روزگار، دنیا.
(کَ) (اِ.) سیاره زحل.
(سْ) [ فر. ] (اِ.) اتاقکی که هر سوی آن باز است، دکه، دکان کوچک.
(اِ.) درختچهای بالارونده از تیرهای نزدیک به تیره گل سرخیان با گلهایی نرم و شش گلبرگ و میوهای تخم مرغی شکل که پوست آن نازک، کرکدار و قهوهای رنگ است. میوه آن سرشار از ویتامین C میباشد.
(ص.) (عا.)
۱- پر، انباشته، به هم پیوسته.
۲- بسته.
۳- گرفته.
(اِ.) = گیپا: شکنبه گوسفند که در آن گوشت قیمه و برنج و لپه و جز آن آکنده پزند و خورند.
(ص.)
۱- پراکنده، پریشان.
۲- کم، اندک.
(ص.) پراکنده، پریشان.
(کِ) (اِ.) نک کک.
(کَ یا کِ) (اِ.) مردمک چشم، مردم چشم.
(کِ) [ انگ. ] (اِ.) نوعی شیرینی که به وسیله آرد و تخم مرغ و شیر و غیره تهیه میشود و با خامه یا شکلات و انواع میوهها تزیین میشود.
(کَ یا کِ) (حامص.) پادشاهی، شاهی.
(کِ) (حامص.) که بودن، هویت.
(حر.) بیست و ششمین حرف از الفبای فارسی برابر با عدد ۲۰ در حساب ابجد.
(رِ) (اِمر.)
۱- گله گاو.
۲- غار، شکاف. گاپاره نیز به این معنی است.
[ په. ] (اِ.) = گاته. گاتها: سرودههای زردشت، قدیمی ترین بخش اوستا.
(جُ مِ) (اِ.) قسمی گاوآهن که در برنجکاری به کار برند.
[ په. ] پسوندی است که به ریشه فعل میپیوندد و افاده فاعل میکند. آموزگار (صیغه شغل)، پذیرفتگار (صفت فاعلی)، سازگار (صیغه مبالغه).
