رفتن فريدون به جنگ ضحاك
فريدون بخورشيد بر برد سر كمر تنگ بستش بكين پدر
برون رفت خرّم بخرداد روز بنيك اختر و فال گيتى فروز
سپاه انجمن شد بدرگاه او بابر اندر آمد سر گاه او
بپيلان گردون كش و گاوميش سپه را همى توشه بردند پيش
كيانوش و پر مايه بر دست شاه چو كهتر برادر ورا نيك خواه
همى رفت منزل بمنزل چو باد سرى پر ز كينه دلى پر ز داد
باروند رود اندر آورد روى چنانچون بود مرد ديهيم جوى
اگر پهلوانى ندانى زبان بتازى تو اروند را دجله خوان
دگر منزل آن شاه آزاد مرد لب دجله و شهر بغداد كرد
کند از جا عاقبت سیلاب چشم تر مرا
همتی یاران! که بگذشته است آب از سر مرا
«ملک الشعرای بهار»
(اِ) (اِ.) سیخی که در تون حمام و تنور نانوایی به کار میرود؛ کفچه آتشدان، آتش کش، بیلچه، خاک انداز.
(~.) (اِ.) ظرفی فلزی که برای بردن گل و گچ در بنایی به کار برند.
(اِ بُ) (ص نسب.) = استانبولی. اسلامبولی:
۱- آن چه منسوب به استامبول باشد.
۲- از مردم استامبول (ترکیه)، اهل استامبول.
(~. پُ لُ) (اِمر.) نوعی پلو که در آن گوجه فرنگی یا رب گوجه فرنگی و سیب زمینی پلویی و پیازداغ و گوشت خرد کرده میریزند.
(اِ سْ مْ) [ فر. ] (اِ.)۱ - مُهر، مُهری که روی کاغذ میزنند.
۲- جعبهای کوچک حاوی بالشتک آغشته به جوهر، جوهرگین. (فره).
(اَ نُ فِ) [ انگ. ] (اِ.) دارویی که به عنوان مسکن و تب بر تجویز میشود.
( اَ ) (اِ.) جای خواب، آرامگاه.
( اِ ) (ص.) به پشت خوابیده.
( اُ ) [ په. ] (اِ.)بخشی از کشور که شامل چندین شهرستان میشود.
( اُ ) [ په. ] (اِ.)حاکم ایالت، فرمانروای یک استان.
( اِ ) [ فر. ] (اِ.) نمونه تصویب شده، قاعده.
( اُ ) [ په. ] (اِ.) ادارهای که کارهای یک استان در آن جا انجام میشود.
(اَ نِ) (اِ.) جای خواب و آرام، آرامگاه.
(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.) پیشی جستن، پیشی گرفتن.
(اِ تِ نِ یا نَ) [ ع. استبانه ]
۱- (مص ل.) پیدا شدن، آشکار گشتن، هویدا شدن.
۲- (مص م.) پیدا کردن، آشکار کردن.
۳- به جای آوردن، دانستن، شناختن.
۴- (اِمص.) هویدایی، ظهور.
(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- خود رأی بودن، خودسری.
۲- فرمانروایی مطلق یک حزب.
۳- ظلم و تعدی.
(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) نو شمردن، بدیع دانستن.
(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.)۱ - عوض کردن، بدل نمودن.
۲- چیزی را به جای چیزی دیگر خواستن.
(اِ تَ) (ص.) نک ستبر.
(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) برائت جُستن، پاکی خواستن.
