شاهنامه فردوسی – بنياد نهادن جشن سده

بنياد نهادن جشن سده

يكى روز شاه جهان سوى كوه گذر كرد با چند كس همگروه‏

پديد آمد از دور چيزى دراز سيه رنگ و تيره تن و تيز تاز

دو چشم از بر سر چو دو چشمه خون ز دود دهانش جهان تيره‏گون‏

نگه كرد هوشنگ با هوش و سنگ گرفتش يكى سنگ و شد تيز چنگ‏

بزور كيانى رهانيد دست جهان سوز مار از جهانجوى جست‏

بر آمد بسنگ گران سنگ خرد همان و همين سنگ بشكست گرد

فروغى پديد آمد از هر دو سنگ دل سنگ گشت از فروغ آذرنگ‏

دیوان حافظ - دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند

نشد مار كشته و ليكن ز راز ازين طبع سنگ آتش آمد فراز

جهاندار پيش جهان آفرين نيايش همى كرد و خواند آفرين‏

كه او را فروغى چنين هديه داد همين آتش آنگاه قبله نهاد

بگفتا فروغيست اين ايزدى پرستيد بايد اگر بخردى‏

شب آمد بر افروخت آتش چو كوه همان شاه در گرد او با گروه‏

يكى جشن كرد آن شب و باده خورد سده نام آن جشن فرخنده كرد

ز هوشنگ ماند اين سده يادگار بسى باد چون او دگر شهريار

دیوان حافظ - خوش است خلوت اگر یار یار من باشد

كز آباد كردن جهان شاد كرد جهانى بنيكى ازو ياد كرد

اشعار شاهنامه, اشعار فردوسی, بنياد نهادن جشن سده, شاهنامه, شعر پارسی, شعر فارسی, شعر فردوسی, فردوسی

بدون نظر

در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

نیابد مراد آنکه جوینده نیست
که جویندگی عین بالندگی ست
«خواجوی کرمانی»

دیوان حافظ – یا رب این شمع دل‌افروز ز کاشانه کیست

دیوان حافظ – نقدها را بود آیا که عیاری گیرند

دیوان حافظ – دل ما به دور رویت ز چمن فراغ دارد

دیوان حافظ – به دام زلف تو دل مبتلای خویشتن است

دیوان حافظ – سینه از آتش دل، در غم جانانه بسوخت

دیوان حافظ – درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد

دیوان حافظ – دیدی که یار جز سر جور و ستم نداشت

دیوان حافظ – آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند

شاهنامه فردوسی – ستايش سلطان محمود

شاهنامه فردوسی – اندرز كردن منوچهر پسرش را

شاهنامه فردوسی – زادن منوچهر از مادرش‏

شاهنامه فردوسی – رسيدن سام و دستان به كابل

شاهنامه فردوسی – پاسخ دادن فريدون پسران را

شاهنامه فردوسی – فرستادن سر سلم را به نزد فريدون

شاهنامه فردوسی – رزم كردن رستم با سه شاه و رها شدن كاوس از بند

شاهنامه فردوسی – فرستادن فريدون جندل را به يمن

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

آنیلین

[ فر. ] (اِ.) مایعی است بی رنگ و با بوی نامطبوع که در هوا کدر می‌شود و درآب کم محلول است و آن یکی از ترکیبات بنزین است و نشانه آن در شیمی ۲ NH 5 H ۶ C است.

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ

برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.