(کِ مُ لْ تِ) [ ع. ] (اِمر.) فرشتگانی که کارهای خوب و بد انسان را ثبت کنند.

(کَ) [ ع. ] (اِ.) جِ کرامه. کارهای عجیب و خارق العاده که از بعضی اولیاء و صالحان دیده می‌شود.

(کَ مَ) [ ع. کرامه ] (مص ل.) سخاوت، جوانمردی، بخشندگی.

(~. فَ دَ) (مص ل.) بخشیدن، عفو کردن.

(کِ مَ) [ ع - فا. ] (ص مر.)
۱- باقدر و قیمت.
۲- بااهمیت، مهم.

(کُ) (اِ.) اسبی را می‌گویند که رنگش زرد، حنایی یا قهوه‌ای روشن باشد. کُرَند، کُرَن، کُرَنگ و کورنگ هم گفته می‌شود.

(کَ) (اِ.) طرف، کنار، حاشیه.

(کَ) (ص.) کناره گیر. نقیض میانجی.

(کَ نِ) [ په. ] (اِ.)
۱- کنار، لب ساحل.
۲- پایان.

(~. گِ رِ تَ) (مص ل.) کناره - گیری کردن.

(کَ) (اِ.) نهایت، کرانه.

(کَ هَ) [ ع. کراهه ] (اِمص.) بی میلی، نفرت.

(~. تَ) [ ع - فا. ] (مص م.) نفرت داشتن، ناپسند بودن.

(کَ یَ) [ ع. کراهیه ] (اِمص.) نفرت، بی میلی.

(کِ) [ فر. ] (اِ.) پارچه‌ای باریک و بلند که مردان به یقه پیراهن گره زنند و از جلو سینه آویزان کنند، فکل.

(کَ) (اِ.) گونه‌ای زیره که به نام زیره سیاه یا زیره سیاه کرمانی موسوم و دارای ریشه‌های متورم است. از دانه‌هایش به منظور معطر کردن اغذیه استفاده می‌کنند و به علاوه دارای خاصیت بادشکن و از بین بردن نفخ‌های روده ...

(کَ) (اِ.) دُم جنبانک، بلدرچین.

(کَ کَ یا کُ کَ) (اِ.) زاغ، کلاغ.

(کَ یِ) (اِ.) جِ کریمه.
۱- زنان با مروت.
۲- بزرگ قدر، ارجمند.

(کِ یِ) (اِ.) گرفته شده از «کراء» عربی. مزد، اجرت.