[ په. ] (اِ.) جانوری از خانواده تهی - شاخان، جزو راسته نشخوارکنندگان که اقسام مختلف دارد و عموماً دونده بسیار سریع و چابک و دارای دست و پای بلند و چشمان زیباست، غزال، مارال. ؛ پشت ~بسته بودن کنایه از: دور از دسترس بودن.

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ

برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.

شاهنامه فردوسی – آوردن رستم كی‏قباد را از كوه البرز

دیوان حافظ – به حسن و خلق و وفا کس به یار ما نرسد

دیوان حافظ – نقد صوفی نه همه صافی بی‌غش باشد

دیوان حافظ – دل از من برد و روی از من نهان کرد

دیوان حافظ – رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند

دیوان حافظ – صوفی نهاد دام و سر حقه باز کرد

دیوان حافظ – بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد

دیوان حافظ – روضه خلد برین خلوت درویشان است

دیوان حافظ – یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد

شاهنامه فردوسی – بنياد نهادن جشن سده

شاهنامه فردوسی – تاخته كردن شماساس و خزروان به زابلستان

شاهنامه فردوسی – آفرینش ماه

شاهنامه فردوسی – آفرینش آفتاب

شاهنامه فردوسی – كشتن رستم ژنده‏ رزم را

شاهنامه فردوسی – بند كردن فريدون ضحاك را

شاهنامه فردوسی – آغاز داستان سهراب‏

شاهنامه فردوسی – جنگ نوذر با افراسياب سديگر بار

فرهنگ معین

آهو

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ