آوردن رستم كیقباد را از كوه البرز
برستم چنين گفت فرخنده زال كه برگير كوپال و بفراز يال
برو تازيان تا بالبرز كوه گزين كن يكى لشكر همگروه
ابر كىقباد آفرين كن يكى مكن پيش او بر درنگ اندكى
بدو هفته بايد كه ايدر بوى گه و بىگه از تاختن نغنوى
بگويى كه لشكر ترا خواستند همى تخت شاهى بياراستند
كه در خورد تاج كيان جز تو كس نبينيم شاها تو فرياد رس
تهمتن زمين را بمژگان برُفت كمر بر ميان بست و چون باد تفت
روزگاریست که دل چهره مقصود ندید
ساقیا آن قدح آینه کردار بیار
«حافظ»
( اِ ) [ ع. ] (مص م.) بروز دادن، بیرون آوردن، آشکار کردن.
( اِ ) [ ع. ] (مص م.)۱ - استوار کردن، محکم کردن کار.
۲- پافشاری کردن، اصرار کردن.
۳- به ستوه درآوردن.
۴- شکوفه برآوردن.
(اَ رَ) [ ع. ] (ص تف.) سردتر، باردتر.
(اَ رَ) [ ع. ] (ص.)
۱- اسبی که در پوستش لکههایی غیر از رنگ اصلی اش وجود داشته باشد.
۲- زیوری از زیورهای اسب.
(اَ رَ) [ ع. ] (ص.)
۱- کسی که به برص مبتلا باشد؛ پیسه.
۲- ماه، قرص ماه.
(اَ بَ. قُ رَ) (ص مر.) قدرتی که از دیگر قدرتها قوی تر باشد. در اصطلاح سیاسی، کشور یا کشورهایی هستند که از نظر قدرت صنعتی و نظامی از کشورهای دیگر قوی ترند و بر صحنه سیاست بین المللی فرمانروایی ...
( اَ ) (ص مر.)دارای ابر، پوشیده از ابر.
(اَ رَ جَ) (اِ.) النگو، دستبند.
(اَ رَ جَ) (اِ.) برق، صاعقه.
(اُ رِ) (اِ.) هوبره، آهوبره.
(اَ رِ) (اِ.) لباس، بخش بیرونی لباس.
( اَ ) (اِ.) مجموع موهای روییده بر ظاهر استخوان قوسی شکل بالای کاسه چشم زیر پیشانی. ؛~ بالا انداختن بی میلی نشان دادن، مخالفت کردن. ؛خم به ~ نیاوردن تحمل کردن مشقت و ناله ...
فراخی (~. فَ) (حامص.) خوشرویی، گشاده رویی.
گشاده (~. گُ دِ)(ص مر.) بشاش، خوشرو.
(~. مَ دَ) (مص ل.) ابرو انداختن، عشوه آمدن.
(~. دَ) (مص ل) گِره بر ابرو افکندن.
(~. قِ) (ص مر.) ابروی باریک.
(اَ. چِ. بُ) (اِمر.) ابروی پر - پشت.
(~. کَ) (ص مر.) ابرویی چون کمان و دارای خمیدگی بیش از حد معمول.
(~. کَ) (ص فا. اِمر.) موچینه، منقاش.
