آوردن رستم كیقباد را از كوه البرز
برستم چنين گفت فرخنده زال كه برگير كوپال و بفراز يال
برو تازيان تا بالبرز كوه گزين كن يكى لشكر همگروه
ابر كىقباد آفرين كن يكى مكن پيش او بر درنگ اندكى
بدو هفته بايد كه ايدر بوى گه و بىگه از تاختن نغنوى
بگويى كه لشكر ترا خواستند همى تخت شاهى بياراستند
كه در خورد تاج كيان جز تو كس نبينيم شاها تو فرياد رس
تهمتن زمين را بمژگان برُفت كمر بر ميان بست و چون باد تفت
گر چه دوریم به یاد تو قدح میگیریم
بعد منزل نبود در سفر روحانی
«حافظ»
(اِ) [ ع. ] (مص م.) همراه کردن، به همراه فرستادن، یار کردن.
(~ُ ش ِ) [ ع. ] (اِمر.) دوزخیان.
(~ُ مِ مَ نِ) [ ع. ] (اِمر.) نیکو - کاران، بهشتیان.
(اِ) [ ع. ] (مص م.)
۱- فرستادن.
۲- صادر کردن حکم.
۳- بازگردانیدن.
(اَ) [ ع. ] (اِ.) جِ صدغ.
۱- بناگوشها
۲- زلفها، پیچهها.
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ صدف.
(اَ دَ) [ ع. ] (ص تف.) راست تر، راستگوتر.
( اِ ) [ ع. ] (مص ل.) پافشاری کردن.
(اِ طِ) [ ع. ] (مص ل.) بامداد شرب خوردن، صبوحی کردن.
(اِ طِ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) صبر کردن،
(اِ طَ) [ معر - لا. ] (اِ.)=اسطبل:
۱- طویله.
۲- آخور.
(اِ طِ) [ ع. ] (مص ل.) یار و مصاحب یکدیگر شدن.
(اِ طَ) [ معر. ] (اِ.) استخر.
(اَ یا اُ طُ) [ معر - یو. ] نک اسطرلاب.
(اِ طِ) [ ع. اصطفاء ] (مص م.) برگزیدن.
(اِ طِ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) سازش کردن، صلح کردن.
۲- (اِ.) واژهای که به علت کثرت استعمال عمومی، معنایی غیر از معنای اصلی خود را شامل میشود.
۳- لغتی که جمعی برای خود وضع کنند و به کار برند. ...
(اِ طِ) [ ع. ] (مص م.) از بیخ برکندن چیزی را، از بن برکندن.
(اِ طِ) [ ع. ] (مص م.)۱ - نیکویی کردن، پروردن.
۲- برگزیدن.
۳- مقرب ساختن.
(اِ طِ) [ ع. ]
۱- (مص م.) به هم مالیدن، به هم ساییدن.
۲- (اِمص.) مالش.
( اِ ) [ ع. ] (مص م.) صید کردن، شکار کردن.
