شاهنامه فردوسی – آفرینش آفتاب

گفتار اندر آفرینش آفتاب

       

ز ياقوت سرخست چرخ كبود            نه از آب و گرد و نه از باد و دود

         بچندين فروغ و بچندين چراغ            بياراسته چون بنوروز باغ‏

         روان اندرو گوهر دلفروز            كزو روشنايى گرفتست روز

         ز خاور بر آيد سوى باختر            نباشد ازين يك روش راست‏تر

         ايا آنكه تو آفتابى همى            چه بودت كه بر من نتابى همى

 

                       

  دیوان حافظ - رواق منظر چشم من آشیانه توست
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

حلاج بر سر دار این نکته خوش سراید
از شافعی نپرسند امثال این مسائل
«حافظ»

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

آونگان

(وَ) (ص فا.) آویخته، معلق، آونگ.

دیدگاهتان را بنویسید