شاهنامه فردوسی – آفرینش آفتاب

گفتار اندر آفرینش آفتاب

ز ياقوت سرخست چرخ كبود نه از آب و گرد و نه از باد و دود

بچندين فروغ و بچندين چراغ بياراسته چون بنوروز باغ‏

روان اندرو گوهر دلفروز كزو روشنايى گرفتست روز

ز خاور بر آيد سوى باختر نباشد ازين يك روش راست‏تر

ايا آنكه تو آفتابى همى چه بودت كه بر من نتابى همى

دیوان حافظ - هر که شد محرم دل در حرم یار بماند

اشعار شاهنامه, اشعار فردوسی, شاهنامه, شعر پارسی, شعر فارسی, شعر فردوسی, فردوسی, گفتار اندر آفرینش آفتاب

بدون نظر

در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

آدم به اختیار نیامد برون ز خلد
صائب چگونه از دل خرسند بگسلد؟
«صائب تبریزی»

دیوان حافظ – عکس روی تو چو در آینه جام افتاد

دیوان حافظ – صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را

دیوان حافظ – کنون که بر کف گل جام باده صاف است

دیوان حافظ – صوفی از پرتو می راز نهانی دانست

دیوان حافظ – دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند

دیوان حافظ – شراب بی‌غش و ساقی خوش دو دام رهند

دیوان حافظ – راهی‌ست راه عشق که هیچش کناره نیست

دیوان حافظ – تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود

شاهنامه فردوسی – كیكاوس

مقدمه شاهنامه فردوسی

شاهنامه فردوسی – ستایش خرد

شاهنامه فردوسی – ستايش سلطان محمود

شاهنامه فردوسی – آفرینش کیهان

شاهنامه فردوسی – آوردن رستم كی‏قباد را از كوه البرز

شاهنامه فردوسی – آمدن زال با نامه سام نزد منوچهر

شاهنامه فردوسی – رفتن هوشنگ و گيومرت به جنگ ديو سياه

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

آلومینیوم

(یُ) [ فر. ] (اِ.) فلزی سفید و سبک است که به خوبی ورق ورق می‌شود. از فلزات فسادناپذیر است و علامت اختصاری آن AL می‌باشد.

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ

برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.