شاهنامه فردوسی – آفرینش آفتاب

گفتار اندر آفرینش آفتاب

       

ز ياقوت سرخست چرخ كبود            نه از آب و گرد و نه از باد و دود

         بچندين فروغ و بچندين چراغ            بياراسته چون بنوروز باغ‏

         روان اندرو گوهر دلفروز            كزو روشنايى گرفتست روز

         ز خاور بر آيد سوى باختر            نباشد ازين يك روش راست‏تر

         ايا آنكه تو آفتابى همى            چه بودت كه بر من نتابى همى

 

                       

  شاهنامه فردوسی - گفتار اندر زادن رستم
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

بی حسن نیست خلوت آیینه‌مشربان
معشوق در کنار بود پاک دیده را
«صائب تبریزی»

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

آق سقل

(سَ قَّ) [ تر. ] (اِمر.) ریش سفید.

دیدگاهتان را بنویسید