شاهنامه فردوسی – آفرینش آفتاب

گفتار اندر آفرینش آفتاب

       

ز ياقوت سرخست چرخ كبود            نه از آب و گرد و نه از باد و دود

         بچندين فروغ و بچندين چراغ            بياراسته چون بنوروز باغ‏

         روان اندرو گوهر دلفروز            كزو روشنايى گرفتست روز

         ز خاور بر آيد سوى باختر            نباشد ازين يك روش راست‏تر

         ايا آنكه تو آفتابى همى            چه بودت كه بر من نتابى همى

 

                       

  دیوان حافظ - در این زمانه رفیقی که خالی از خلل است
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

یک دل و یک جهت و یک رو باش
از دو رویان جهان یک سو باش
«جامی»

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

آفرین

(فَ) (ص فا.) آفریننده: جهان آفرین، سخن آفرین.

دیدگاهتان را بنویسید