شاهنامه فردوسی – آفرینش آفتاب

گفتار اندر آفرینش آفتاب

       

ز ياقوت سرخست چرخ كبود            نه از آب و گرد و نه از باد و دود

         بچندين فروغ و بچندين چراغ            بياراسته چون بنوروز باغ‏

         روان اندرو گوهر دلفروز            كزو روشنايى گرفتست روز

         ز خاور بر آيد سوى باختر            نباشد ازين يك روش راست‏تر

         ايا آنكه تو آفتابى همى            چه بودت كه بر من نتابى همى

 

                       

  دیوان حافظ - میر من خوش می‌روی کاندر سر و پا میرمت
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

ترسم این قوم که بر دردکشان می‌خندند
در سر کار خرابات کنند ایمان را
«حافظ»

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

آفریده

(فَ دِ) [ په. ] (ص مف.) مخلوق، خلق شده.

دیدگاهتان را بنویسید