شاهنامه فردوسی – آفرینش آفتاب

گفتار اندر آفرینش آفتاب

       

ز ياقوت سرخست چرخ كبود            نه از آب و گرد و نه از باد و دود

         بچندين فروغ و بچندين چراغ            بياراسته چون بنوروز باغ‏

         روان اندرو گوهر دلفروز            كزو روشنايى گرفتست روز

         ز خاور بر آيد سوى باختر            نباشد ازين يك روش راست‏تر

         ايا آنكه تو آفتابى همى            چه بودت كه بر من نتابى همى

 

                       

  شاهنامه فردوسی - كشته شدن سيامك بر دست ديو
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

من که در آتش سودای تو آهی نزنم
کی توان گفت که بر داغ دلم صابر نیست
«حافظ»

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

آسان گذار

(گُ) (ص فا.) سهل انگار، بی خیال.

دیدگاهتان را بنویسید