شاهنامه فردوسی – آفرینش آفتاب

گفتار اندر آفرینش آفتاب

       

ز ياقوت سرخست چرخ كبود            نه از آب و گرد و نه از باد و دود

         بچندين فروغ و بچندين چراغ            بياراسته چون بنوروز باغ‏

         روان اندرو گوهر دلفروز            كزو روشنايى گرفتست روز

         ز خاور بر آيد سوى باختر            نباشد ازين يك روش راست‏تر

         ايا آنكه تو آفتابى همى            چه بودت كه بر من نتابى همى

 

                       

  دیوان حافظ - سحر چون خسرو خاور علم بر کوهساران زد
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

شاهنشین چشم من تکیه گه خیال توست
جای دعاست شاه من بی تو مباد جای تو
«حافظ»

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

آژیرنده

(رَ دِ) (ص فا.) آگاه کننده.

دیدگاهتان را بنویسید