شاهنامه فردوسی – آفرینش آفتاب

گفتار اندر آفرینش آفتاب

       

ز ياقوت سرخست چرخ كبود            نه از آب و گرد و نه از باد و دود

         بچندين فروغ و بچندين چراغ            بياراسته چون بنوروز باغ‏

         روان اندرو گوهر دلفروز            كزو روشنايى گرفتست روز

         ز خاور بر آيد سوى باختر            نباشد ازين يك روش راست‏تر

         ايا آنكه تو آفتابى همى            چه بودت كه بر من نتابى همى

 

                       

  دیوان حافظ - صحن بستان ذوق بخش و صحبت یاران خوش است
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

دانی ز چه غنچه خون كندچهره ز شرم؟
زان روی كه كار او گل انداختن است
«مشفق كاشانی»

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

آذرافزا

(~. اَ) (اِفا.) آتش افروز، آذرافروز.

دیدگاهتان را بنویسید