شاهنامه فردوسی – آفرینش آفتاب

گفتار اندر آفرینش آفتاب

       

ز ياقوت سرخست چرخ كبود            نه از آب و گرد و نه از باد و دود

         بچندين فروغ و بچندين چراغ            بياراسته چون بنوروز باغ‏

         روان اندرو گوهر دلفروز            كزو روشنايى گرفتست روز

         ز خاور بر آيد سوى باختر            نباشد ازين يك روش راست‏تر

         ايا آنكه تو آفتابى همى            چه بودت كه بر من نتابى همى

 

                       

  دیوان حافظ - آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

گر چه نقش تو خیالیست که نتوان دیدن
همه شب چشم توام مست نمایند بخواب
«خواجوی کرمانی»

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

یکریز

(~.) (ق.)(عا.)پشت سر هم، پی درپی.

دیدگاهتان را بنویسید