شاهنامه فردوسی – آفرینش آفتاب

گفتار اندر آفرینش آفتاب

       

ز ياقوت سرخست چرخ كبود            نه از آب و گرد و نه از باد و دود

         بچندين فروغ و بچندين چراغ            بياراسته چون بنوروز باغ‏

         روان اندرو گوهر دلفروز            كزو روشنايى گرفتست روز

         ز خاور بر آيد سوى باختر            نباشد ازين يك روش راست‏تر

         ايا آنكه تو آفتابى همى            چه بودت كه بر من نتابى همى

 

                       

  دیوان حافظ - اگر نه باده غم دل ز یاد ما ببرد
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

ندیدم خوشتر از شعر تو حافظ
به قرآنی که اندر سینه داری
«حافظ»

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

آبست

(بِ)
۱- (ص.) آبستن.
۲- (اِ.) زهدان، رحم.

دیدگاهتان را بنویسید