شاهنامه فردوسی – آفرینش آفتاب

گفتار اندر آفرینش آفتاب

       

ز ياقوت سرخست چرخ كبود            نه از آب و گرد و نه از باد و دود

         بچندين فروغ و بچندين چراغ            بياراسته چون بنوروز باغ‏

         روان اندرو گوهر دلفروز            كزو روشنايى گرفتست روز

         ز خاور بر آيد سوى باختر            نباشد ازين يك روش راست‏تر

         ايا آنكه تو آفتابى همى            چه بودت كه بر من نتابى همى

 

                       

  شاهنامه فردوسی - پادشاهى نوذر
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

آنچه از دریا به دریا می رود
از همان جا کامد، آنجا می رود
«مولوی»

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

یک روند

(~. رَ وَ) (ق.) (عا.) پیاپی، پشت سر هم.

دیدگاهتان را بنویسید