شاهنامه فردوسی – آفرینش آفتاب

گفتار اندر آفرینش آفتاب

       

ز ياقوت سرخست چرخ كبود            نه از آب و گرد و نه از باد و دود

         بچندين فروغ و بچندين چراغ            بياراسته چون بنوروز باغ‏

         روان اندرو گوهر دلفروز            كزو روشنايى گرفتست روز

         ز خاور بر آيد سوى باختر            نباشد ازين يك روش راست‏تر

         ايا آنكه تو آفتابى همى            چه بودت كه بر من نتابى همى

 

                       

  دیوان حافظ - دل سراپرده محبت اوست
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

ساقی عشق بتم در جام امید وصال
می گران دادست کارد آن سبکساری مرا
«انوری»

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

یک بند

(~. بَ) (ق مر.) پیوسته، پشت سر هم.

دیدگاهتان را بنویسید