شاهنامه فردوسی – آفرینش آفتاب

گفتار اندر آفرینش آفتاب

       

ز ياقوت سرخست چرخ كبود            نه از آب و گرد و نه از باد و دود

         بچندين فروغ و بچندين چراغ            بياراسته چون بنوروز باغ‏

         روان اندرو گوهر دلفروز            كزو روشنايى گرفتست روز

         ز خاور بر آيد سوى باختر            نباشد ازين يك روش راست‏تر

         ايا آنكه تو آفتابى همى            چه بودت كه بر من نتابى همى

 

                       

  شاهنامه فردوسی - پادشاهى نوذر
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

افسوس كه افسانه سرایان همه خفتند
اندوه كه اندوه گساران همه رفتند
«ملک الشعرای بهار»

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

یاوه گو

(~.) (ص فا.) بی هوده گو، آن که سخنان بی معنی گوید.

دیدگاهتان را بنویسید