شاهنامه فردوسی – آفرینش آفتاب

گفتار اندر آفرینش آفتاب

       

ز ياقوت سرخست چرخ كبود            نه از آب و گرد و نه از باد و دود

         بچندين فروغ و بچندين چراغ            بياراسته چون بنوروز باغ‏

         روان اندرو گوهر دلفروز            كزو روشنايى گرفتست روز

         ز خاور بر آيد سوى باختر            نباشد ازين يك روش راست‏تر

         ايا آنكه تو آفتابى همى            چه بودت كه بر من نتابى همى

 

                       

  دیوان حافظ - خوش آمد گل وز آن خوش‌تر نباشد
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

کنون به آب می لعل خرقه می‌شویم
نصیبه ازل از خود نمی‌توان انداخت
«حافظ»

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

یاور

(وَ) (ص.) یاری دهنده، پشتیبان.

دیدگاهتان را بنویسید