شاهنامه فردوسی – آفرینش آفتاب

گفتار اندر آفرینش آفتاب

       

ز ياقوت سرخست چرخ كبود            نه از آب و گرد و نه از باد و دود

         بچندين فروغ و بچندين چراغ            بياراسته چون بنوروز باغ‏

         روان اندرو گوهر دلفروز            كزو روشنايى گرفتست روز

         ز خاور بر آيد سوى باختر            نباشد ازين يك روش راست‏تر

         ايا آنكه تو آفتابى همى            چه بودت كه بر من نتابى همى

 

                       

  دیوان حافظ - رواق منظر چشم من آشیانه توست
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

گفتم که بر خیالت راه نظر ببندم
گفتا که شب رو است او از راه دیگر آید
«حافظ»

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

یانع

(ن) [ ع. ] (اِفا. ص.) رسیده.

دیدگاهتان را بنویسید