شاهنامه فردوسی – آفرینش آفتاب

گفتار اندر آفرینش آفتاب

       

ز ياقوت سرخست چرخ كبود            نه از آب و گرد و نه از باد و دود

         بچندين فروغ و بچندين چراغ            بياراسته چون بنوروز باغ‏

         روان اندرو گوهر دلفروز            كزو روشنايى گرفتست روز

         ز خاور بر آيد سوى باختر            نباشد ازين يك روش راست‏تر

         ايا آنكه تو آفتابى همى            چه بودت كه بر من نتابى همى

 

                       

  دیوان حافظ - یاد باد آن که سر کوی توام منزل بود
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

بر هوشمند سلسله ننهاد دست عشق
خواهی که زلف یار کشی ترک هوش کن
«حافظ»

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

یارب

(رَ) (اِ.) [ ع. ] (ندا.) پروردگارا، ای خدا.

دیدگاهتان را بنویسید