شاهنامه فردوسی – آفرینش آفتاب

گفتار اندر آفرینش آفتاب

       

ز ياقوت سرخست چرخ كبود            نه از آب و گرد و نه از باد و دود

         بچندين فروغ و بچندين چراغ            بياراسته چون بنوروز باغ‏

         روان اندرو گوهر دلفروز            كزو روشنايى گرفتست روز

         ز خاور بر آيد سوى باختر            نباشد ازين يك روش راست‏تر

         ايا آنكه تو آفتابى همى            چه بودت كه بر من نتابى همى

 

                       

  شاهنامه فردوسی - خواليگرى كردن ابليس
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

شوخی مکن که مرغ دل بی‌قرار من
سودای دام عاشقی از سر به درنکرد
«حافظ»

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

آبدارو

(اِمر.)۱ - زفت رومی.
۲- مومیایی.

دیدگاهتان را بنویسید