شاهنامه فردوسی – آفرینش آفتاب

گفتار اندر آفرینش آفتاب

       

ز ياقوت سرخست چرخ كبود            نه از آب و گرد و نه از باد و دود

         بچندين فروغ و بچندين چراغ            بياراسته چون بنوروز باغ‏

         روان اندرو گوهر دلفروز            كزو روشنايى گرفتست روز

         ز خاور بر آيد سوى باختر            نباشد ازين يك روش راست‏تر

         ايا آنكه تو آفتابى همى            چه بودت كه بر من نتابى همى

 

                       

  دیوان حافظ - روز وصل دوستداران یاد باد
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

چه خوشست صوت قرآن ز تو دلربا شنیدن
به رخت نظاره کردن سخن خدا شنیدن
«عاشق اصفهانی»

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

گوش داشتن

(تَ) (مص ل.) متوجه بودن، مراقب بودن.

دیدگاهتان را بنویسید