شاهنامه فردوسی – آفرینش آفتاب

گفتار اندر آفرینش آفتاب

       

ز ياقوت سرخست چرخ كبود            نه از آب و گرد و نه از باد و دود

         بچندين فروغ و بچندين چراغ            بياراسته چون بنوروز باغ‏

         روان اندرو گوهر دلفروز            كزو روشنايى گرفتست روز

         ز خاور بر آيد سوى باختر            نباشد ازين يك روش راست‏تر

         ايا آنكه تو آفتابى همى            چه بودت كه بر من نتابى همى

 

                       

  مقدمه شاهنامه فردوسی
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

فرشته عشق نداند که چیست ای ساقی
بخواه جام و گلابی به خاک آدم ریز
«حافظ»

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

گوز معلق

(مُ عَ لَ) (اِ.) (عا.) با سر به زمین خوردن، شدیداً به زمین خوردن.

دیدگاهتان را بنویسید