شاهنامه فردوسی – آفرینش آفتاب

گفتار اندر آفرینش آفتاب

       

ز ياقوت سرخست چرخ كبود            نه از آب و گرد و نه از باد و دود

         بچندين فروغ و بچندين چراغ            بياراسته چون بنوروز باغ‏

         روان اندرو گوهر دلفروز            كزو روشنايى گرفتست روز

         ز خاور بر آيد سوى باختر            نباشد ازين يك روش راست‏تر

         ايا آنكه تو آفتابى همى            چه بودت كه بر من نتابى همى

 

                       

  دیوان حافظ - خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداخت
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

ای که گفتی زندگی با عشق، زندان می شود
زندگی با او برایم مثل زندان بود کاش
«رويا باقری»

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

گوانجی

(گُ) (ص مر.) دلیر، پهلوان.

دیدگاهتان را بنویسید