شاهنامه فردوسی – آفرینش آفتاب

گفتار اندر آفرینش آفتاب

ز ياقوت سرخست چرخ كبود نه از آب و گرد و نه از باد و دود

بچندين فروغ و بچندين چراغ بياراسته چون بنوروز باغ‏

روان اندرو گوهر دلفروز كزو روشنايى گرفتست روز

ز خاور بر آيد سوى باختر نباشد ازين يك روش راست‏تر

ايا آنكه تو آفتابى همى چه بودت كه بر من نتابى همى

شاهنامه فردوسی - رزم رستم با سهراب

اشعار شاهنامه, اشعار فردوسی, شاهنامه, شعر پارسی, شعر فارسی, شعر فردوسی, فردوسی, گفتار اندر آفرینش آفتاب

بدون نظر

در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

از شور عشق، سلسله‌جنبان عالمم
مرغی مرا ندید که آهنگ برنداشت
«صائب تبریزی»

دیوان حافظ – دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند

دیوان حافظ – خوش است خلوت اگر یار یار من باشد

دیوان حافظ – در این زمانه رفیقی که خالی از خلل است

دیوان حافظ – برو به کار خود ای واعظ این چه فریادست

دیوان حافظ – دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیر ما

دیوان حافظ – خلوت گزیده را به تماشا چه حاجت است

دیوان حافظ – اگر آن ترک شیرازی به‌‌ دست‌ آرد دل ما را

دیوان حافظ – کسی که حسن و خط دوست در نظر دارد

شاهنامه فردوسی – رسيدن سهراب به دژ سپيد

شاهنامه فردوسی – زادن سهراب از مادرش تهمينه‏

شاهنامه فردوسی – گفتار اندر زادن رستم

شاهنامه فردوسی – گرفتن رستم رخش را

شاهنامه فردوسی – تاخته كردن شماساس و خزروان به زابلستان

شاهنامه فردوسی – كى‏ قباد

شاهنامه فردوسی – داستان جنگ هفت گردان‏

شاهنامه فردوسی – هفت خوان رستم

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

گنج افراسیاب

(گَ جِ اَ) (اِمر.) نام گنج چهارم از گنج‌های خسرو پرویز که آن را از افراسیاب به دست آورد.

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ

برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.